LA BOTANIQUE A MONTPELLIER. 85 
les plantes et qu’il s’est volontiers débarrassé de cette part de 
l'héritage paternel . 
Mais si l’herbier en discussion n’appartient à aucun des deux 
Magnol, reste à savoir quel en estl’auteur véritable. Cet auteur, 
quèd nullam plantam haberet apud se Magnolius nomine suo inscriptam, seu pit- 
taciis munitam; omnes erant, fasciculatim aggestæ in libris, cùm D. Magnol, 
Botanici filius, meus collega, nequaquäm botanices gnarus, me monuit si eas 
vellem accipere, secus in ignem projecturum. Dedit simul alias foliis agglutinatas, 
sed ita detritas, ut cognosci nequeant et nulliususüûs sint. Sperabas, vir clarissime, 
herbarium rarum nitidum, Magnolio dignum ; en solum plantas ita obsoletas et 
vetustas, ut valde metuam ne tibi fastidium moveant plurimæ Magnolianæ ; quæ 
vero à meo penu sunt recentiores ; utinam tibi placeant ! Quas volueris accipias 
et retineas. Verum pergratum mihi feceris, si anno sequenti aut prima navi posses 
remittere cæteras, et potissimum gramiueas, vero nomine munitas ; illis enim ca- 
rere non possum ad opus meum Floræ Monspelianæ (sic), tuo jussu susceptum, 
perficiendum. Gramineæ plures sunt raræ, a monte calcaris devectæ ; nonne possis 
unum ex tuis discipulis ad nomen cuique addendum? Cum dimittes, inscribe, 
quæso, à M. Desmarets, négociant à Sele, pour rendre à M. de Sauvages, à 
Montpellier. 
» Nullum verbum Anton. Magnolio feci de perhonorificà cooptatione quam ipsi 
offers, tum quià prorsus ignorat has plantas, quas mitto, tibidestinatas esse, nec 
enim ea illius fuit unquäm sententia, sed tum maximè, quia illius animus ab illis 
scientiis et studiis academicis prorsus est alienus. Munus professorium quidem exer- 
cet, quod a patre accepit, verum ipsam medicinam nec theoricam nec praticam 
curat, et alias scientias pullo habet in pretio. Lætatur tamen et gloriatur quod 
methodum patris sui calycinam, prorsus neglectam, en oblivione extraxeris, eam- 
que eruditis commendäris. 
» Si tempus non defuisset, plantas omnes quas mitto, pittaciis ornâssem, saltem 
cogaitas ab ignotis mihi distinxissem, utlabori tuo parcerem : verum millena me 
urgent negotia omnia quibus adde uxorem gravidam, non benese habentem, etc... 
excusatum proindè me habeas. 
» Tela cer obducta tegit, extra capsam, aliquot icones plantarum ill. Richeri de 
Belleval, quæ non anteà lucem aspexerant, quas tamen summè laudat Tournefort 
in præfatione Jnstit. suarum. Tabulæ æreæ ducentæ vel trecentæ sunt inter 
manus Præsidis de Belleval, qui eas lubentissime venundaret; sed manuscripta 
avi, comtempta a natis, disperdita sunt, nisi in Bibliothecà D. Chicoyneau lateant. 
Nescio autem unde plantas habuit quarum icones tradit; earum paucissimas co- 
gnosco. Typothetæ Monspelienses ignorant modum quo illæ icones ex hisce tabu- 
lis nitide effingi possint, ut exemplaria ad te missa ostendunt. Si tamen plures ve- 
lis icones, licet solus habeam unicum exemplar unius fere cen‘enarii, mittam 
lubens. 
1 Il serait curieux de rechercher dans l'herbier de Linné, que possède la Société 
