6 



De toegepaste methode van onderzoek is zeer eenvoudig, de te 

 onderzoeken grond wordt, hetzij in den oorspronkelijken toestand na 

 drogen aan de lucht, of in den toestand van luchtdroge fijnaarde 

 in een reageerbuisje met gedistilleerd water goed geschud, daarna laat 

 men bezinken tot dat de grovere gronddeeltjes en kruimels zich 

 afgezet hebben en giet de vloeistof waarin het slib nog gesuspen- 

 deerd is in een vlak schaaltje van het bezinksel af. Deze vloeistof 

 wordt, zoo noodig, nog met wat gedistilleerd water verdund en een 

 droppel van de goed omgeroerde vloeistof direct microskopisch 

 onderzocht. 



De tijd dat men bezinken laat kan natuurlijk gevarieerd wor- 

 den, de geschiktste duur varieert tusschen ^'2 en 11/2 minuut. Bij 

 speciaal vergelijkende onderzoekingen van verschillende gronden is 

 het natuurlijk zaak deze bezinktijd voor de verschillende monsters 

 nauwkeurig gelijk te nemen. 



Het is rationeel bij het microskopisch onderzoek te werken met 

 eene optische combinatie van betrekkelijk geringe vergrooting bij 

 zeer groote beeldscherpte i), len einde een betrekkelijk groot ge- 

 zichtsveld met zoo duidelijk mogelijke beelden te combineeren. 



Door mij wordt voor deze onderzoekingen gewoonlijk gebruikt 

 een Zeiss Apochromaat Objectief 4 m.M. Num. Apertur 0,95, eigen 

 vergrooting 63 met Compensations Oculair 4, dus een vergrooting 

 van 252 maal. Men kan echter desnoods ook wel met gewone achro- 

 matische objectieven en gewone Huygen'sche oculairen, bijv. de 

 combinatie Zeiss D2 of E2 deze onberzoekingen verrichten. 



Onderzoekt men op deze wijze een vulkanische zandgrond die 

 voor de rietcultuur gebruikt wordt en die zich in zeer goede 

 conditie bevindt, (waar men dan ook zelfs bij de gevoelige varië- 

 teiten, Loethers, Manilla, Muntok nooit hinder gehad heeft van schijn- 

 baar ongemotiveerde groeistagnaties of ongelijkmatigen groei) dan 

 krijgt men beelden ongeveer overeenstemmende met fig. 1 van Plaat I. 



Men ziet talrijke kleine deeltjes van zeer verschillende grootte, 

 vorm en kleur, ten deele met scherpe, ten deele met afgestompte 

 kanten en daar tusschen grootere en kleinere donker gekleurde 

 kruimels die blijkbaar bestaan uit overeenkomstige deeltjes die 

 bedekt zijn met en te zamen gehouden worden door het een of 

 andere donker gekleurde amorphe bindmiddel. 



Af en toe ziet men aan de niet tot kruimels vereenigde deeltjes 



1) Vergelijk hierover de hand- en lecrboölien over microskopisch zien, Qiltay, Nüoeli en 



SCHWEKDENER. 



