30 



op bij nieuwe krandjangculturen, die aan het proefstation Kogoli in 

 Augustus en September lUOl werden aangezet en in Januari en Fe- 

 bruari van het loopende jaar werden onderzocht 



Als type van een grond met zeer mooie physische structuur 

 werd hier genomen den grond uit den in het jaar 1901 door het proef- 

 station beplanten proeftuin, (in het vorige hoofdstuk besproken en 

 afgebeeld) een zavelachtigen kleigrond met typische ferri-structuur, 

 waar nog nooit riet op gestaan had. Als type van een grond met 

 zeer slechte physische structuur werd genomen zwaren kleigrond 

 van wortelrotplekken op de onderneming Kaliwoengoe Kendal. Wij 

 hebben hier met reeds zeer lang in cultuur zijnde zware kleigronden 

 (vermoedelijk oorspronkelijk zeeklei) te doen. Ter vergelijking waren 

 er ook nog krandjangs met grof zand. 



Het bleek nu dat de wortels in de krandjangs met wortelrot- 

 grond over het algemeen gesn grooter lengte bereikt hadden dan 1 a 

 2 d.M. terwijl de wortels in de krandjangs met proeftuingrond 

 en met zand meerendeels eene lengte van meer dan 5 d.M, 

 bereikten. 



De wortels van het riet in de wortelrotkrandjangs bleven alle 

 besloten in een grondvolume van hoogstens 10 d.M^., terwijl de 

 wortels van het riet in de krandjangs met zand en proeftuingrond 

 door de geheele krandjang heengegroeid waren en dus over een 

 volume grond van omstreeks 60 d.M^. beschikken konden. Bij do 

 wortelrotplanten was het zeer opvallend, dat de het eerstgevormde 

 wortels, dus die van de bibit en de onderste wortels van den stok 

 langer en beter ontwikkeld waren dan de wortels die hooger op 

 aan den stok ontstaan waren. Deze eerstgevormde wortels hadden 

 zich blijkbaar gevormd in de eerste drie a vier weken na het plan- 

 ten, dus voordat de grond m de wortelrotkrandjangs zich gezet 

 had. In de krandjangs met proeftuingrond en zand was een der- 

 gelijke tegenstelling niet waar te nemen. 



Dit feit, dat de wortels op wortelrotgrcnd veel korter blijven 

 dan op gezonden grond, kan men ook in de aanplant gemakkelijk 

 constateeren. 



Wij zijn zeker niet ver van de waarheid af, wanneer wij aan- 

 nemen, dat op gronden met werkelijk mooie physische structuur 

 de rietwortels gemiddeld omstreeks driemaal zoo lang worden als 

 op de gronden waar het riet in hevige mate van wortelrot te lijden 

 heeft. De wortels dringen daarbij naar beneden toe zeker minstens 

 tweemaal zoo diep in den grond in, zoodat \\ij ons zeker niet aan 



