eens bij de tallooze omzettingen die bij de physiologische ontleding 

 plaats grijpen het een of andere product gevormd worden dat niet 

 gasvormig of vluchtig maar toch niet voor verdere physiologische 

 ontleding vatbaar is. Dergelijke producten moeten zich dus langza- 

 merhand in den grond ophoopen, wanneer zij ten minste niet uitge- 

 spoeld worden of door directe chemische oxydatie verdwijnen. 



Ook in de oorspronkelijke grondstof die aan de physiologische 

 ontleding onderworpen wordt, in de overblijfselen van plantaardigen 

 en dierlijken oorsprong, mest, wortelresten, stoppels, enz., kunnen 

 enkele verbindingen voorkomen die voor physiologische ontleding niet 

 vatbaar zijn en dus hierdoor niet worden aangegrepen. 



Ook dergelijke verbindingen moeten zich in den grond ophoopen 

 of door directe chemische oxydatie verdwijnen; 



Van dergelijke stoffen die niet voor physiologische ontleding 

 vatbaar zijn, maar wel voor directe chemische oxydatie, komen spe- 

 ciaal de humusstoffen in aanmerking. 



Wij hebben gezien dat men onder humussloffen verstaat de 

 bruin of zwart gekleurde, in alcaliën oplosbare, in verdunde zuren 

 onoplosbare, niet of zeer weinig diffundeerbare, amorphe, chemisch 

 nog niet nauwkeurig bekende verbindingen die in de meeste bouw- 

 gronden voorkomen, en daar, (zooals wij in Hoofdstuk I zagen) 

 dikwijls als bmdmiddel tusschen de afzonderlijke korrels een zeer 

 belangrijke rol spelen. 



Deze stolfen die men uit boschgronden of veengronden gemak- 

 kelijk met verdunde alkaliën in groote hoeveelheid extraheeren en 

 uit het filtraat met verdunde zuren neerslaan kan, zijn niet 

 voor physiologische ontleding vatbaar. Deze stoffen kunnen niet door 

 organismen, hetzij van plantaardige of dierlijken aard als voedsel (of 

 als zuurstoileverend materiaal) gebruikt worden. 



Het bewijs hiervoor is betrekkelijk gemakkelijk te leveren. 

 Wanneer men humusstoffen uit bosch^rond bereid door extraheeren 

 met ammoniak en neerslaan met azijnzuur, het neerslag nogmaals in 

 ammoniak oplost en weder met azijnzuur neerslaat, deze bewerking 

 nog enkele keeren herhaalt en ten slotte zeer zorgvuldig uitvvascht 

 met gedistelleerd water, verkrijgt men een praeparaat dat men 

 beschouwen kan als een mengsel van verschillende humusstolVen, 

 waarin betrekkelijk weinig verontreinigingen meer voorkomen. 



Men kan nu verschillende voedingsbodems tezamen stellen waarin 

 men als eenige organische stof deze humusstoffen geeft en men kan 

 trachten hierop verschillende schimmels en bacteriën te kweeken. 



