93 



Men kan natuurlijk bij dergelijke cultuurproevcn uitgaan van 

 reinculturen van bepaalde schimmels of bacteriën, het is echter 

 veel rationeelerom, zooals bij mijne proeven geschiedde, dergelijke 

 voedingsvlceistofïen en voedingsbodems eenvoudig te enten met 

 humusrijken tuingrond. Wanneer er namelijk organismen bestaan 

 die de humusstoffen als voedsel gebruiken kunnen, kan men a 

 priori verwachten dat deze organismen in humusrijke gronden aan- 

 wezig zullen zijn. 



Wanneer men nu dergelijke voedingsvlosistoffen maakt die 

 zwak alcalisch zijn, sporen van de noodige voedingszouten bevatt^^n 

 en een gehalte aan humusstollen varieerend tusschen 0,5 en 5%? 

 krijgt men bij enting met tuingrond geen noemenswaardige ont- 

 wikkeling van lagere organismen. Dergelijke proeven zijn door mij 

 zoowel aërob als anaërob aangezet. 



Een enkele maal nam ik in de voedingsvloeistof zwakke bac- 

 teriëngroei waar, die echter blijkbaar teruggevoerd moest worden 

 of op organische stof die in den grond aanwezig was geweest of op 

 sporen ammoniamacetaat, die nog in het humuspraeparaat aanwe- 

 zig waren. 



Bij overenting van dergelijke culturen op kiezelzuurhumus- 

 platen i) gelakte het niet om behoorlijken groei van eventueele 

 humiphage -) bacteriën te verkrijgen. Van schimmelgroei was in geen 

 van de cultaren kwestie, evenmin van aanwezigheid van infusoriën. 



Het is dan ook m i. volkomen gerechtvaardigd de conclusie te 

 trekken dat er van eene physiologische ontleding der humustoffen 

 in den grond geen kwestie is. 



Wanneer dus de humusstoffen uit den grond verdwijnen (en de 

 structuur dientengevolge achteruitgaat) hebben wij uitsluitend te 

 doen met eene directe chemische ox3-datie van deze verbindingen. 



Eer wij op deze chemische oxydatie ingaan, moeten wij ons een op- 

 vatting trachten te vormen over de herkomst van de humusstoffen. 



Stoffen die met de natuurlijke humusstoffen eene zeer groote 

 overeenkomst vertoonen, ontstaan bij de verkoling van koolhydi'aten, 

 bijv. uit zetmeel, suiker of cellulose. De bruine kleur van de carainel 

 berust op een gehalte aan dergelijke kunstmatige humusstoffen, 

 Ook de bruine kleur die geconcentreerd zwavelzuur aanneemt wan- 



1) Kiezelzuurplaten op de bekende wijze pemaakt, zorgvuldig uitgewasschen en daarna 

 met een zeer zwak alkal'sche humusoplossing geimpregnRerd. 



•J) Een lichter worden van de kleur der voedinjrsvloeistdffen of het optreden van lichter 

 gekleurde kringen om de enkele kleine bacteriën koloniën die zich op de platen ontwikkelden, 

 kon in geen enkel geval geconstateerd worden. 



