97 



Men noemt dit verschijnsel waarbij de celwanden van zwammen 

 met donker gekleurde, zeer resistente kleurstoffen worden geïm- 

 pregneerd, Melanose. Dat hierbij oxydatie van de oorspronkelijk licht 

 gekleurde stof en ook misschien het neerslaan met eiwitachtige 

 stoffen een rol speelt, is niet onwaarschijnlijk. 



Dergelijke donker gekleurde verbindingen die ook weer dezelf- 

 de verhouding tegenover alcaliën en zuren vertoonen, ziet men 

 dikwijls niet in de celwanden van den schimmel maar in de omge- 

 ving van de cellen optreden. 



Volgens Beyerinck i) berust dit verschijnsel in sommige gevallen 

 op oxydatie van organische stoffen van onbekende natuur door 

 verbindingen die (zooals chinon) gemakkelijk zuurstof kunnen 

 afstaan. 



Volgens KosTYTSCHEFF kan, waar dit verschijnsel zich in den grond 

 voordoet, er kwestie zijn van een verbruiken van eventueel aan- 

 wezige organische zuren door den schimmel, tengevolge waarvan in 

 het geneutraliseerde substraat gemakkelijker oxydatie (gepaard met 

 zwartkleuring) plaats vindt. 



Hoe dit ook zij, zooveel is zeker dat de donkere kleurstoffen 

 die zich bij sommige schimmclculturen in de voedingsbodem 

 vormen, zich dikwijls tegenover alcaliën en zuren geheel als humus- 

 stoffen verhouden. 



Het komt mij plausibel voor aan Ie nemen dat de natuur- 

 lijke humusstoffen die in den grond voorkomen voor het grootste 

 gedeelte (zoo niet geheel) herkomst'g zijn uit de vier hier aange- 

 wezen bronnen. 



1. Looizuureiwitneerslagen ontstaan bij het afsterven van 

 looizuurhoudende weefsels. 



2. Verkerningsstoffen van het hout. 



3. Donkere kleurstoffen gevormd in de celwanden van vele 

 zwammen en schimmels, 



4. Donkere kleurstoffen gevormd in het substraat in de om- 

 geving van schimmeldraden. 



Nadat wij op deze wijze ons een voorstelling omtrent de 



1) B&ïERixcK. l'eher Cliiiioiibildititj dufch Slreptothrix cIiroiiiDjena iind Leber.sweise 

 dieses \]ikioben. Centralblatt füi' iiakteriologie, Parasitenkuude uud lofektionskranKbeiien. 

 Zweite Abtheilung V[ Band, 191»). 



