98 



herkomst der humusstoffen hebben gevormd i) kunnen wij de che- 

 mische oxydatie, die zij in do natuur ondergaan, nader beschouwen. 



Dat kunstmatige humusstoffen uit suiker of zetmeel bereid in 

 vochtige toestand aan het licht geëxponeerd onder de inwerking 

 van de zuurstof der lucht geoxydeerd werden, schijnt het eerste 

 door Beethelot 2) en Andbé aangetoond te zijn. 



Deze onderzoekers toonden tevens aan dat ook de natuurlijke 

 uit bouwgrond geïsoleerde humusstoffen zich op dezelfde wijze 

 verhielden. 



Door Detmer 3) was er reeds twintig jaar vroeger op gewezen 

 dat sommige humusstoffen reeds bij een temperatuur van 145^ 

 een typische verbrandingslucht ontwikkelen, zoodat deze blijkbaar 

 aan de lucht zoo gemakkelijk geoxydeerd worden, dat men bij de 

 bereiding niet bij te hooge temperatuur drogen mag. 



Door Déhérain ^) en Démoussy werd voor een speciaal geval 

 aangetoond dat zich bij 22 °C. uit 100 Gr, niet gesteriliseerde aarde 

 per dag 8,00 cc. koolzuur ontwikkelde en dat er zich in dezelfde 

 hoeveelheid grond, nadat deze gesteriliseerd was, per dag nog 0,72 

 cc. koolzuur vormde. 



Deze 0,72 cc. koolzuur ontstonden blijkbaar door directe che- 

 mische oxydatie in hoofdzaak der humusstoffen. 



Door deze onderzoekers werd ook aangetoond dat deze hoeveel- 

 heid koolzuur die door directe chemische oxydatie gevormd wordt 

 bij verhitting van grond boven de 80^0. zeer aanzienlijk toeneemt, 



1) De vorming van natuurlijke humusstoffen kan men zeer gemakkelijk vervolgen wanneer 

 men half onder water gedompelde rietsfokken bij rijkelijke luchttoetreding in een met water- 

 damp verzadigde amospheer rollen laat. Er ontwiUkelt zich in dit geval op en in de rietstokken 

 een rijkelijke vegetatie van allerlei schimmels, te baginnen met ds roodrotschimmel, Hypocrea 

 sacchari, AspergiUus soorten, een enkele maal Thielaviopsis cthaC3ticus, Coremiumvormen van 

 diverse Penieilliumscorten enz. enz. Weldra worden deze verdrongen door Myxomyceten, ver- 

 schillende bacterën en myceliumrormen van diverse niet nader te determineeren schimmels, 

 die wij later als wortelschimmel No. 5 ea als semiparasitaire wortelschimmels nog nader 

 zullen bespreken. 



Verschillende dieren, in de vloeistof amoeben en infusoriën, in het rottende weefsel 

 nematoden en larven van kiene vlegen en kevertjes, aan de oppei vlakte mij en nemen aan 

 de ontleding van de organische stof deel. 



De geheele rottende massa kleurt zich langzamerhand zwart, hoofdzakelijk tengevolge van 

 donker bruine en zwaite myceliën, die de geheele massa doorwoekeren. De vloeistof neemt 

 na veiloop van een week of 'vijf, zes en duidelijk bruine kleur aan, die langzamerhand donker- 

 der wordt, en vertoont een duidelijk alkalische reactie. Deze bruine kleur beiust op de aan- 

 wezigheid van humusstoffen. 



Wanneer men deze donkerbruine oplossing afgiet en nieuw water opgiet, kleurt zich dit 

 ook betrekkelijk spoedig bruin door nieuw gevormde of op neuw opgeloste humusstoffen. 

 Men kan op deze wijze in den tijd van een maand of vijt, zes, betrekkelijk aanzienlijke hoe- 

 veelheden humus8toi"feo, die zich in de rottende massa gevormd hebben, verzamelen. 



Bij rijkelijke luchttoetreding schijnt als gasvormig ontledingsproduct uitsluitend koolzuur 

 op te treden. 



2) Berthelot en Andrê. Ueber die freiwillige Oxydation der Humussaure una der 

 Pflamenerde. Comptes rendus 1892. Referaat Biederraann's Centralblatt 21. 



3) Detmer. Die natürlichen Hiimusküyper des Bodens und ihre landtvirthschaftlsche Be- 

 deiitnng. Landwinhschaftliclie Versuchstationen XIV 1871. 



4) DÉHÉRAIN ET DÉMOUSSY. Ueher die Oxydation der organischen Subsiamen des Bodens. 

 Annalee agronomique XXII Referaat Wollny Forschungen 19. 



