164 



snijden en mede te composteeren inplaats van het direct onder te 

 ploegen. 



Verbranden van droog rietblad, padistroo en dessayuil is m. i. 

 in ieder geval, uit een landbouwkundig oogpunt beschouwd, af te 

 keuren. ^) 



Het direct onderbrengen van het droge blad en het padistroo 

 heeft het bezwaar dat de bewerkingen er door bemoeilijkt worden, 

 dat het betrekkelijk lang duurt eer de ontleding begint en dat 

 deze dan misschien nog in een ongewenschte richting verloopt. 



Om een zoo gunstig mogelijke blijvende invloed op de structuur 

 uit te oefenen, moeten uit de in den grond gebrachte organische stof 

 zooveel mogelijk humusstoffen gevormd worden en schijnt het in 

 het algemeen wenschelijk te zijn dat de ontleding zooveel mogelijk 

 onder inwerking van schimmels en niet onder de inwerking van 

 anaërobe bacteriën verloopt. 



De bekende recepten om stalmest op zware gronden met groote 

 hoeveelheden tegelijk aan te wenden, niet te diep onder te brengen 

 en door herhaalde bewerkingen zoo goed mogelijk door de boven- 

 grond te verdeelen, berusten vermoedelijk allen op het principe dat 

 het, om een gunstige invloed van de stalmest op de grondstructuur 

 te verkrijgen, noodig is dat de stalmest ontleed wordt bij zuurstof- 

 toetreding. 



De in den grond gebrachtte organische stof werkt niet direct 

 op de structuur, maar eerst tengevolge van de ontledingen die er 

 in plaats grijpen 2) en door middel van enkele der ontstane ontle- 

 dingsproducten, speciaal de humusstoffen. 



1) Vergelijk ook Barbeu. 'J he Diseases of the Suijar-Cane. Sugar Cane XXX 1898. 

 „Owing to the nature of the growth of the Sugar Cario, its parasites are poculiarly 



inaccessible to ordinary methods of treatment. The burning of fields is frequently the only 

 ineans of rcaching them, and this ia a step with vory gravo consequences in the Tropics, 

 becauso of tlio destruction thercby of tho carefully fostcred nioistureyielding liumus. Cun- 

 sequenily this method is not recommended or adopted excepting in extreme cases." 



2) Ue direct waarneembare veranderingen in de gesteldheid van den groi)d die wij zien 

 optreden bjj bevochtiging van kluiten wortelrotgrond met boengkil extract (Vergelijk Voor- 

 dracht Wdrtelrot Congresverslag lUOl. bl . 31 — 32) licb ik nog niet nader kunnen bestudeeren. 

 Wij hebben hier te doen met de in de üuitsche landbouwliteratuur bekende „Selbstlockerung 

 das Bodens " 



Door vele practicl is altijd volgehouden geworden dat de grond onder de invloed van 

 een er boven op uitgespreide laag stalmest van zelve losser en poreuser werd. 



WoLLNY heeft het bestaan ven dit vcrschijnfcl bestreden (verg, Wollny Ubev den 

 Einfluss des Ohenaufbreiiens imd Lier/enlassens des Stalldiingers au f die FruchtharheH des 

 Aekerlandes. Oesterr. landwirthsch. Wocheoblatt 1882. Referaat Biedermann's Centralblatt. 11). 



Volgt-ns de waaroemingcn van Dr. Sdkingar en mij te Probolinggo valt er echter 

 niet aan te twijfelen dat inderdaad onder bepaalde omstandigheden deze „Selbstlockerung 

 des Bodons" plaatsvinden kan. 



,Selbstlockerung des Hodens" tcngevolrre van het bedekken van do grond met een laag 

 stalmest kan men bij do cultuur van sierplanten in bloemjiotten dikwijls zeer duidelijk waar- 

 nemen. Over het algemeen speelt de physischc gesteldheid van do gronl bij de cultuur van 

 s'erplanlen een zeer groote rol . 



De hoofdbeteekenis van de toevoer van organische stof tot do bouwgrond moet echter zeker 

 niet hierin, maar in de vorming van humuoStoffen en het optreden van hnmuskruimelstructuur 

 gezocht worden. 



