173 



De natuurlijke levensloop ') vati de roodrotschimmel schijnt 

 te zijn dat zij half parasitisch op afstervende bladeren \2in Cal adiiim, 

 Alocasid en overeenkomstige planten leeft. De bladscheeden van de 

 oudste bladeren van deze en dergelijke planten worden dan op hot 

 niveau van de oppervlakte van den grond door de roodrotschimmel 

 aangevreten, deze bladeren vallen dientengevolge om en worden 

 dan zeer spoedig gehe( 1 oversponnen met het mycelium, dat 

 dan binnen enkele dagen tot de vorming v.m sclerotiön over- 

 gaat. 



De roodrotschimmel leeft van nature bij voorkeur aan de 

 oppervlakte van den grond, dringt ter nauwernood in den grond in, 

 maar komt ook, tenzij de lucht buitengewoon vochtig is, niet hoog 

 boven de oppervlakte van den grond voor. 



Dat de wortels van het riet in de regel niet door de roodrot- 

 schimmel worden aangetast, ligt uitsluitend daaraan dat de schimmel, 

 vermoedelijk omdat zij veel zuurstof noodig heeft, bijna niet in de 

 grond dringt. 



Bij bibits die in vochtig zand halt' ingegraven te kiemen gelegd 

 en daarna metroodrot geïnfecteerd zijn, blijven de wortels die zich 

 .lan de onderste helft van de wortelring ontwikkelen, en dus on- 

 middellijk in de grond indringen gewoonlijk gezond. '-) 



In de ruimten tusschen de bladscheeden onderling en tusschen 

 de bladscheeden en stengel kan de roodrotschimmel bij het riet 

 van 2 a 4 maanden oud af en toe naar benelen to-e, dus onder het 

 niveau van de grondoppervlakte doordiingen en het kan wel 

 vooi komen dat zij hier de wortels, die zich over een korte afstand 

 dus feitelijk in de lucht bevinden, aantast. Dit geval schijnt zich 

 echter slechts bij uitzomlering voor te doen. 



In het algemeen is dus de schade die de roodrotschimmel als 

 vvortelparasiet aanricht, zeer gering en worden alleen de wortels die 

 zich onder abnormale groeicondities, d.w.z. in de lucht bevinden, 

 sangetast. 



Wanneer men de roodrotschimmel op de wortels vindt is de 

 identiteit gemakkelijk aan te toonen, zoowel aan het onder het 

 microskoop tamelijk karakteristieke mycelium als bij overenting, 

 hetzij op een levend substraat of op klapperagarplatcn. 



1) BicncDkort hoop ik lo andcrer plaatste op de levensgcschieiicnia van de roodrotbchim- 

 mel 811 bet somtijds zeer scliadelijko optreden van deze schimmel bij enkele sierplanten iiader 

 terug fe komen. 



2) Ook l)ij Caladiums worden de wortels die zich nan de oppervlakte van den grond 

 vci toonen dikwijls duor de rcodrotscliimmcl aangetast, de aantasting beperkt zich ook hier 

 uitsluitend tot het gedeelte van de wortel onmiddellyk aan de oppervlakte. 



