lOo 



Het is opmerkelijk dat de mindere suikerproductie uitsluitend 

 toegeschreven moet worden aaa het mindere gehalte van het sap, 

 dat op de stalmestvakken Vhy^ winbare suil^er minder bevatte (bij 

 ongeveer dezelfde rietproductie) dan op het contnMevak. 



Zouden wij bij stulmestbemesting altijd een dergelijke nood- 

 lottige invloed op het sapgehalte waarnemen, dan zou stalmest- 

 bemesting werkelijk een bedenkelijk iets worden. 



Deze invloed vertoont zich echter lang niet altijd en wanneer 

 zij zich vertoont dan is het toch gewoonlijk niet in een derge- 

 lijke mate. 



Zoo zullen wij straks zien iioe in proef III het sapgehalte van 

 het stalmestvak mooier is dan van de andere vakken en in de 

 hier boven besproken stalmestproeven van het proefstation Pasoe- 

 roean was het geringere sapgehalte van de vakken met zwavelzure 

 ammonia -f stalmest voor een zeer aanzienlijk deel toe tesclirijven 

 aan het te laat snijden van het riet op deze vakken. ^) 



Het buitengewoon slechte sapgehalte van de stalmestvakken 

 zal dan ook vermoedelijk wel toegeschreven moeten worden aan de 

 abnormaal zware stikstofbemesting 



Vermoedelijk zouden het rationeeler geweest zijn op de stalmest- 

 vakken als nabemesting niet 20 pikol djawah boengkil + 1 pi kol 

 zwavelzure ammonia maar uitsluitend 2 of 3 pikol zwavelzure 

 ammonia te geven. 



1) Dit blijkt onmiddellijk wanneer men voor de afzonderlijke vakken (Archief 1901, blz. 

 772 en 773) tesamenstelt het percentage afgestorven stengels met gehalte van het sap eu ue 

 rietproductie per bouw. 



IJen vindt dan : 



Stalmest -j- Z. A. 



ZWATELZCRE AmMOXIA. 



Vergelijkt men hiervan van weerszijden de vakken met minder dan 20"/u stengels met 

 ■droogde topbludereu dan viudt men: 



