pansclie Tlora zamenstelde, welke onuitgegeven bewaard bleef in de Konink- 

 lijke bibliotheek te Berlijn. Op hem vdgde engelbert kaempfer, wiens 

 onderzoekingen omtrent de Japansche Flora eene groote wetenschappelijke 

 waarde hebbeu, vooral om de naauwkeurige opgaven der Japansche en Chi- 

 nesche benamingen der planten. Er is van zijne botanische nasporingen slechts 

 een gedeelte bekend geworden. In 1775 kwam c. p. thungberg op Japan en 

 maakte eene verzameling van 1000 plantsoorten, van welke hij er 800 be- 

 schreef in zijne Flora Japonica. In 1823 kwam Jhr. ton siebold op Ja- 

 pan. Zijne onderzoekingen van den plantengroei betrefien niet alleen de om- 

 streken van Nagasaki of van het eiland Iviou Siou, maar ook uit die van 

 Yedo, en van andere streken des lands, van waar hem die door zijne vrien- 

 den werden toegezonden. Een getal van omstreeks 2300 soorten zigtbaar 

 bloeijende planten werd door dien natuur-onderzoeker zamengebragt, hetwelk 

 later nog is vermeerderd door de soorten van BtiRGfER uit Japan overgezon- 

 den. Deze eerstgenoemde planten nu maken den grondslag van von siebold's 

 beroemde Flora Japonica en van andere geschriften van dien geleerde over 

 de planten van Japan, in verbinding met Dr. zuccarini uitgegeven. 



Doch keeren wij, na deze uitwijding, tot onze Thujopsis terug. 



Deze merkwaardige boomsoort was, in de vorige eeuw door thungberg, 

 een Zweedsch natuurkundige, die Japan bezocht heeft, gebragt tot het ge- 

 slacht Tlmja. Hij beschreef haar in zijne Flora Japonica p. 266 als Tkuja 

 clolabrata. De Heeren von siebot.d en zuccarini hebben haar, onder den 

 naam Tlmjopsis^ van Tkvja afgescheiden, waaraan zij, wel is waar, zeer ver- 

 want is, maar waarvan zij niettemin verschilt door dat de schubben van den 

 kegel houtig zijn en doordien er in den oksel van elke schub twee rijen 

 zaden zijn; voorts, doordien de ondervlakte der bladen in de Tkuja s geene 

 poriën heeft, en in de Thnjopsïs daarentegen zoowel in de onderste rei bla- 

 den, als in de helft der zijdelingsche in de lengte en aan de rugzijde, met 

 witte- wasachtige huidporiën voorzien is. Ons voorwerp werd in 1854 inge- 

 voerd uit Java, gelijk wij in het vorige deel der Elora hebben beschreven. 

 In de open lucht schijnt dit gewas wel te slagen. Wij hadden het tot laat in 

 ISTovember in onze perken. De ondervinding heeft geleerd dat de kuituur van 

 stek zeer gemakkelijk is. 



De geschiedenis der Japansche Coniferen is door de H.H. von sieboi.d 

 en ZUCCARINI voorgedragen in de reeds meermalen genoemde Flora Japonica. 

 Dit uitstekende geschrift is zeker een van de gewigtigste bijdragen tot de 

 historie van het plantenrijk, die in den nieuweren tijd zijn verschenen. In 

 dat werk munt in belangrijkheid boven alles uit de mededeeling over de 

 Japansche Coniferen, waardoor over die schoone groep een nieuw licht is 

 opgegaan. 



