aanwijzen. Hoe deugdzaam het hout ook moge wezen als brandhout en hoe 

 goed ook daartoe aan te wenden, zijn er toch eiken en berken, die op in- 

 culte of zandaardige gronden meer opleveren en in den regel beter te ge- 

 bruiken zijn. 



Het doel van mijne mededeeling is, dat deze laurierkers worde aange- 

 kweekt in geregelde bosschen, als opgaande boomen. 



Het spreekt van zelfs dat men de jonge zaailing dan anders moet behan- 

 delen. En wel moet het twee- of ligt drie-j arige zaaigoed uitgeplant worden 

 in eene goede kweekerij, en daar eerst tot behoorlijke stamboomen gevormd. 

 Van den zaailing af aan, heeft men reeds in een 8- a lOtal jaren een be- 

 kwamen stam bekomen van minstens 20 N. d. in omtrek; op die kloekte, 

 moet hij op zijne bestemmingsplaats worden gebragt. In geregeld aangelegde 

 bosschen plant men den laurierkers 4 N. ellen in het vierkant, doch voor 

 enkeld staande regels, is de afstand van 3^- N. ellen voldoende. Zoodra de 

 boomen tot elkaar beginnen toe te groeijen, moet men met mes en beitel de 

 meest voorloopende takken inkorten; dewijl zij door hun digt gebladerte, 

 elkander al spoedig zouden verstikken, of dan ten minste niet zoo snel aan- 

 dikken, dan wel bij behoorlijke ruimte. Altoos moet er op het snoeijen ge- 

 past worden, hetzij om van tijd tot tijd de stammen hooger op te snoeijen, 

 mistoppige te verhelpen, of enkele eenzijdige takken, die den boom zouden 

 beuadeelen of misvormen, weg te nemen. 



De laurierkers van Karolina is uit het Westen naar het Oosten overge- 

 bragt. Het klimaat van Nederland mag men wel stiefmoederlijk noemen, bij 

 de luchtgesteldheid van zijn vaderland. Dus hier heeft hij veel tegen, niets 

 voor. Toch zal het gelukken om hem in Europa aan te kweeken; toch zal 

 de Europeaan van dezen boom nut hebben. 



De kleur van het laurierkersenhout is bruin en daar waar takken gestaan 

 hebben, gevlamd. Hetzij echter verre van mij, te willen betoogen, dat het 

 hout even fijn en prachtig is als het mahonijhout. Doch even goed kan het 

 gepolitoerd worden, waardoor het zijne grootste schoonheid erlangt vooral aan 

 platen gezaagd, van -i N. duim dikte, of en fendoir (splijtbout). 



Laat ons thans verder gaan en ten ruwste eene berekening maken, welke 

 waarde onze laurierkers kan verkrijgen bij geregelde teelt. Dat zal tevens 

 mijn antwoord zijn, op de vraag; //of hij niet waarlijk eenmaal eene belang- 

 rijke plaats kan vervullen, in de rei der edele houtsoorten?" 



Stellen wij dat 2,500 stuks laurierkersen kunnen staan op een bunder 

 land. JNFa 40 jaren nemen wij aan dat 500 stuks zijn weggestorven, of ten 

 achteren gebleven, of krom of miswassig geworden en dat de overblijvende 

 2000 goede, gave stammen, door elkander gerekend, middelmatig 5 palmen 

 diameter hebben. Voorzeker kan men de waarde van iederen stam op y 15 



