rekenen, dus voor alle stammen te zamen eene som van ƒ '30,0 O O uitmakende. 



Is dat niet eene verbazende sorame gelds van één bunder land? Daaren- 

 boven moet deze opbrengst gerekend worden zuiver te zijn, want de 500 

 stammen daareven voor onwaarde gerekend, zijn met de veel planteustof be- 

 vattende, afgevallen bladen, de takken en wortelen, waardoor de bodem zeer 

 veel verbetert, met de takken der gevelde goede stammen, ruim voldoende, 

 om alle onkosten goed te maken van het begin af aan. 



In den tegen woordigen tijd zon de waarde van eenen stam van 5 palmen 

 diameter op f 15 berekend, te hoog zijn, maar thans aangeplant zou die 

 som over een 40- a ^otal jaren voorzeker beneden het middelmatige zijn, 

 want dan zal de lanrierkers de plaats moeten vervullen van het mahonij- 

 hout. Thans is die plaatsvervanging nog niet noodig; ruimschoots kan men 

 voorzien in de vraag naar dat hout en zou het laurierkersenhout niet zoo 

 zeer uit verachting, maar uit geen genoegzame kennis van zijne waarlijke 

 waarde, naauwelijks \ opbrengen. Toch nog veel, gerekend bij een bunder 

 land met Pinussen beplant. En wat heeft men niet te vreezen voor den 

 Pinus sylvestris; ik herinner hier slechts de ontzettende verwoesting door 

 dennen-rupsen, waardoor reeds meermalen, in een jaar, het schoonste bosch 

 totaal vernield werd. 



Ik zeide dat er thans nog ruimschoots kan voorzien worden in de behoefte 

 naar mahonijhout. Hoe lang zal dat echter nog duren? Met reuzenschreden 

 gaan de oorspronkelijke mahonijhout-bosschen hunne geheele uitroeijing te 

 gemoet, dewijl men immer voortgaat met kappen, zonder aan te planten. En 

 plant men al aan, dan is zulks zeer gebrekkig, en gaat meestal weer te 

 loor, door de weinige of geene zorg ter instandhouding. Duidelijk en klaar 

 ligt het voor iedereen, die er slechts eeuigzins mede bekend is, bloot, dat 

 er aan mahonijhout gebrek moet komen. 



Het gebruik tegenwoordig daarvan gemaakt is zóó groot, dat, als men 

 jaarlijks 60 a 70,000 stuks mahonijhout-boomen aanplantte en met de meeste 

 zorg onderhield, er nog naauwelijks in de behoefte kon worden blijven voor- 

 zien. Nu wordt er in lange het 2 O'' gedeelte niet aangeplant en zoo als ik 

 daareven aanvoerde, nog zeer slecht onderhouden. Nog komt er bij dat op 

 de ruwste en meest onbezonnen wijze met het hout wordt geleefd, bij het 

 vellen. Moet dus niet alles volstrekt leiden tot eene spoedige opruiming van 

 het mahonijhout? Is die tijd daar en wordt het gebrek gevoeld, dan is het 

 te laat; want, in weerwil van den weelderigen plantengroei in de tropische 

 landen, gaan er toch vele jaren heen, eer er een enkele stam is gegroeid, 

 in den handel en voor het gebruik geschikt. 



Is er eenmaal gebrek aan mahonijhout en kan men dan het hout van den 

 Karol. laurierk. aanbieden, dat dan toch zooveel goedkooper zal zijn, dan 



