21 



De Komhoe-palm of Coma n- pal dj , Oenocarpiis bacaha. Mart. onderscheidt 

 zicli van de andere soorten van haar geslacht, niet alleen door eenen onf^e- 

 doornden, naakten stengel, maar ook door verspreid staande bladen; door 

 lijn- lancet vormige viubladen, door eirond-lancetvonnige slippen van den kelk, 

 die driemaal kleiner zijn dan de kroonen; door langwerpige, puntige bloem- 

 bladen, bijna bolvormige bessen, welke aan den top puntig zijn. Yox mar- 

 Tius heeft zijnen O. bacaha als twijfelachtig tot de Palma cornon van au- 

 BLET (Guian. Suppl. 102?) gebragt, en vermeldt dezen als in 't wild 

 voorkomende in de bosschen aan de oevers van de Solimoë en Rio Xe<?ro, 

 alwaar dezelve den naam heeft van Bacaba of Bacaba-assu. Hij zag deze 

 plant het geheele jaar door bloeijen en in November en December vruchten 

 dragen. De stam was 50-60 voeten hoog, regt en glad, terwijl de bladen 

 24 spannen (ongeveer 2^ Nederl. el) lang waren. (Yox mahtius 1. c. 24. t. 

 56. f. 1, 2. p. 165.) 



Onze landgenoot de Heer spi.iïgerbee (zie Herb. Splitg. 675) ontdekte 

 deze palmsoort het eerst in de maand Maart 183S in de bosschen der ko- 

 lonie Suriname, en wel in Para, nabij de plantagie Berlijn, de Blaauwe 

 Berg, enz. Hij heeft de hoogte van den stengel aangeteekeud op 20-40 

 voeten, en dus lager dan vox marïius. Het is mij uit een naauwgezet on- 

 derzoek en uit de vergelijking der voorwerpen met de beschrijvin^-en en af- 

 beeldingen van voN MAUTius genoegzaam gebleken, dat de bedoelde Suri- 

 naamsche plant geene andere dan de gemelde soort is. 



Aan den Heer en Mr. h. c. focke is de Lejdsche Akademietuin den in- 

 voer verpligt van eeuige kiemende noten, die hier weldra tot planten zijn 

 opgegroeid. Yoor den handel zou het van belang zijn dergelijke noten in 

 grooter aantal aan te voeren. Als hoogst zeldzame plant toch zou dezelve 

 onzen handelaren groote winsten verzekeren. In Suriname worden, volgens de 

 aanteekeningen van splitgerber, de vruchten gegeten. Yon martius deelt 

 aangaande de noten van den Braziliaanschen palm mede, dat men op gast- 

 malen afkooksels van de vruchten onder de grootste lekkernijen rekent. Ten 

 slotte voegen wij hier bij, wat ook over het gebruik dezes palms door aü- 

 BLET, in zijne Histoire des plantes de la Gujjane Franqaise^ is te boek 

 gesteld: /'De Comon,'"' zegt aubi.et, "verheft zich zeer hoog en overtreft 

 dikwijls de grootste boomen. De inboorlingen van Gujana, even als de kreo- 

 leu en de negers, zijn zeer verlekkerd op zijne vrucht, die de mirabellen- 

 pruimen evenaart; men kookt die in water met zout. De kreolen maken er 

 eenen drank van, welke niet ongelijk is aan chocolade. Als de noot gekookt 

 is, dan neemt men het vlies, hetwelk de boterachtige massa bedekt, weg: 

 men scheidt deze laatste van de noot af, terwijl men de vrucht wrijft en in 

 een vat met heet water schudt: en vianneor men die ijeheele massa heeft af- 



