26 



boschbewoners, met rietvormige, dunne, regtopstaande, stijve, geringde, gladde 

 stammen. De bladen eerst eenvoudig, later in onregelmatige, gaafrandige, min 

 of meer vlakke, zelden vinspletige blaadjes verdeeld, hebben schedevormende 

 bladstelen, en zijn gedeeltelijk zijdelings gehecht aan den stam, of allen aan 

 den toj). De bloeikolven komen van tusschen de bladen te voorschijn en be- 

 staan uit aren of pluimen. De bloemscheden, zich in vezels van een scheidende, 

 zijn meestal voor den bloei reeds als verdwenen. De bloemen, eerst, vóór den 

 bloei namelijk, in de groeven van de bloeraspil verdiept, komen daaruit bij 

 het bloeijen allengskens te voorschijn en zijn van eene stroogele of paarse 

 kleur. De bessen zijn eirond of bolvormig, donker gekleurd, blinkende, min 

 of meer vleeschachtig en smakeloos. 



Tas-Palm. Geonoma acuüfiora Maiit. De bladen zijn aan den top van den 

 stam geplaatst, gevind en gespleten; de bloeikolven zijn takkig en behaard; de 

 bloemen op drie of vijf rijen overeenliggende , in horizontale rigting van de 

 kolven afwijkende, puntig; de kelken der mann. bloemen nagenoeg gelijk 

 komende met de kroontjes, de bessen elliptisch. (Mart. 10. pi. 9.) 



Deze soort komt in Suriname voor in de bosschen der plantagie Onoribo^ 

 en Para en aan de Blaauwe Berg. splitgerber vond haar in Junij 1838. 

 De stam had de dikte van een vinger en was 6-10 voeten hoog. (Zie Herb 

 926 en 647.) Deze hoogte-opgave stemt overeen met die van von martius, 

 die haar zag in de vochtige bosschen van de oevers van den Amazonenstroom, 

 alwaar de vruchten rijpen in November en December. G. acutiflora is, naar 

 mijn weten, tot hiertoe, niet in de tuinen. 



Tas-Palm. Geonoma vmltiflora Mart. Het voorname verschil met de 

 vorige soort komt neder op het gepluimd en behaard zijn der bloeikolven, op 

 het veel kleiner zijn der kelken dan de kroonen van de mann. bloemen, op het 

 zich sterswijs te voorschijn brengen van de tanden der bekers in de vrou- 

 welijke bloemen, en het bolvormig zijn der bessen. (Mart. 7. pk 4. 5.) 



A'^olgens splitgerber (Herb. 954), die haar in Junij 1838 aantrof in de 

 boschrijke en bergachtige streken van de Blaamve Berg, bereikt zij eene 

 hoogte van 6-8 voeten, op eene dikte van naauwelijks éénen duim. De 

 oppervlakte heeft witte ringen, die ongeveer twee strepen breed en op eenen 

 afstand van 3-4 duim van elkander verwijderd zijn. Martius zag die in de 

 Braziliaansche voorwerpen slechts op l-\ duim van elkander verwijderd. De 

 bloeitijd is van Jan.-April; de tijd van vruchtdragen is in de mnniiden Oct.-Dec. 

 (Mart.) Deze soort is in 1847, door de welwillende tusschenkomst van den 

 Heer van beefting, ingevoerd in den Leydschen kruidtuin en alhier nog 

 voorhanden. 



Vermoedelijk zal Suriname, behalve de twee gemelde, ook nog wel andere 

 soorten van Tas-palmen bezitten, waaromtrent andere onderzoekingen zullen 



