27 



moeten voorlichten. Ook dit onderzoek ben ik zoo vrij der bereidwilligheid 

 gewoon van mijne Surinaamsche vrienden te blijven aanbevelen. 



TroeU-Palm. Ubiissu [Groot l^almblad). Manicaria saccifera Gaertn. 

 De Troeli-palm bemint de vochtige bosschen van Brazilië en Suriname. Hij 

 komt in eerstgenoemd land vooral voor nabij de oevers van den Amazonen- 

 stroom en in onze Kolonie vooral aan de Saramacca^ op Hamburg (Herb. 

 Splitg. 826) en elders. Zijn stam wordt 10-25 voeten hoog, zelden hooger, 

 hij is dik, gelidteekend, zonder dorens; inwendig van een week en spons- 

 achtig weefsel. De zaagtandige bladen zijn onverdeeld, stevig en zeer (15-20 

 voeten) lang. De bloeikolf is in vele eenvoudige takken, die digt met bloe- 

 men bezet zijn, verdeeld; hij is opgerigt als hij bloeit, doch hangt nederwaarts 

 als hij vrucht heeft, is bruin van kleur en behaard. De bloemen zijn geel 

 of roodachtig, groot. De zeer groote uootvruchten hebben eene kurkachtige 

 schil. De bloemen zijn eenhuizig in groeven gelegen op eene en dezelfde 

 bloeikolf, en met schutblaadjes voorzien; de onderste bloemen der takken zijn 

 vrouwelijk. De bloemschede is netvormig-vezelig, voor uitrekking vatbaar en 

 scheurt onregelmatig, indien deze uitrekking te zeer wordt voortgezet. Kelk en 

 kroon zijn in beiderlei kunne driebladig. De mann. bloem heeft talrijke, de 

 vrouwel. slechts sporen van meeldraden. De steenvrucht is 3-hokkig, zelden 1-2- 

 hokkig, de zaadschil is van onder voorzien met ééne opening. Zij rijpt van 

 Aug.-Oct. (VoN MAET. t. a. pi. 139-140. 230. tab. 198-9.) De golfslag voert 

 de zaden ver henen, zoodat zij soms aanspoelen aan de Hebrides. 



De Indianen bedekken met de bladen hunne hutten. Zij drinken het vocht, 

 dat in de onrijpe vruchten bevat is. De bloemschede dient hun tot hoofddeksel. 



Mautius verhaalt dat deze palm, als hij (van Pebr.-Mei) bloeit, alom 

 eenen zeer sterken, doordringenden, bedwelmenden geur door de bosschen ver- 

 spreidt. Gaertneti beweert, dat dezelve ook op Cura^ao zou voorkomen. Er 

 is reden om dit te betwijfelen. Hij schijnt reeds voor 1836 in Europa inge- 

 voerd te zijn. De Leydsche Kruidtuin ontving ook deze palmsoort het eerst 

 door tusschenkomst van den Gouverneur Baron van raders. 



Kokos-vormen. Cocoinae. 



Desmoncus. Deze vorm van palmen is eigenaardig door de slappe rietach- 

 tige stengels; doordien zij overal met stekels en haken bezet zijn en veelal 

 tegen andere planten opklimmen; doordien de bladen zich over de geheele 

 lengte van den stengel verbreiden; door schedevormende bladstelen; gevinde, 

 eenigzins omgevouwen vinbladen, die aan den rand niet behaard zijn; door 

 knoopachtige verdikkingen aan de stengels, stelen en stekels; door eenhuizige, 

 eenvoudig vertakte bloeikolven, die uit de oksels der bladen te voorschiin 



