29 



De Heer spmtgehber ontdekte deze schoone soort in November 1837 in 

 de Kolonie, en wel niet zeldzaam voorkomende in de bosschen en tusschen 

 struiken, nabij Paramaribo. (Zie Herb. 61). Zij was in 1847 in den Am- 

 sterdamschen Kruidtuin, volgens de opgave van den Heer j. c. groenewegen 

 (Maandschr. voor Tuinb. 1847. 76), voorhanden. 



Bactris. Dit palmengeslacht heeft de stammen zeldzaam hooger dan 10-20 

 voeten, meestal lager; zij zijn of boomachtig of rietachtig, zoodevormende , 

 en planten zich door loten-afgevende wortels voort. De meeste soorten hebben 

 zwarte of bruine dorens, die onder de scheden der bladen zijn verborgen en 

 bij het afvallen dier scheden afwijken; Aveinige zijn zonder dorens. De bladen 

 zijn gevind, de vinbladen zijn kamvormig geplaatst of verspreid, de bladnerven 

 zijn overal voorzien met fijne stijve haren. De bloemscheden zijn of aan den 

 top of aan de zijden; de uitwendige is doorgaans minder sterk gedoomd dan 

 de inwendige. De bloeikolf is eenvoudig, of eenvoudig takkig met ongelijke 

 takken. De bloemen zijn geel-groen of rood. 



Paramaka. Bactris Faraënsis 8])lU(j. Mss. Deze merkwaardige palmsoort 

 heeft geen stam zoo als de meeste overigen, maar ontwikkelt daarentegen 

 zeer lange bladen, die 18-25 voeten lang worden; de bladstelen zijn sterk 

 gedoomd, maar naar den top toe bijna zonder doornen; de bladen zijn aan 

 den top stekelig en randharig, aan de ondervlakte zijn zij witachtig en min 

 of meer borstelharig; de doornen zijn somwijlen 3-4 duimen lang, opgerigt, 

 afgewend of neergebogen; de bloemschede is met digte zwarte borstels en 

 doornen bezet; de bloeikolf is regtstandig, trosvormig, zeer sterk gedoomd; 

 de steenvruchten eirond-langwerpig, borstelig '). 



De Heer splitgekber vond de Paramaka^ in Maart van 1838, in de 

 meest inwendige bosschen van Suriname. Hij schreef over dezelve het na- 

 volgende: //Onder het hooge hout in Para, dat is, onder loodregte en vol- 

 komen gave stammen, die 50-75 voeten bereiken zonder eenen enkelen tak 

 te maken, en wier wijd uitgespreide kruinen het overheerlijkste gewelf vor- 

 men, dat men zich denken kan, waardoor geen zonnestraal heendringt — on- 

 der dit hooge hout, zegt hij, treft men eene geringe vegetatie aan: alle ge- 

 wassen van eene meer lage statuur schijnen als versmoord te worden. Ééne 

 palmsoort echter schijnt den eeuwigen lommer dier bosschen niet te schu- 

 wen: deze is Paramaka, eene soort van Bactris. Deze zonderlinge palm heeft 

 geenen stam, zoodat de bladen van over de 25 voeten lengte, als het ware 



') '/Acaulis, frondibns 18-25 pedalibus, prtiolis rachiJibusque aculcatissimis , versus apicem 

 fcre iiicrmibiis, piniiis sparsis liucari-lanccolatis, apicc aculcato-ciliatis, subtus albiJis setulosis; 

 aculeis intcrdnm 3-1 pollicaribns, crectis , patulis, rcciivvis ; spatha dcnsc uigro-setosa et acu- 

 Irnta, spadicc crcctii , raccnioso , acnloali.~ni<> . dnipis ovato-obloiigis, sctosis,"' 



