5ü 



Tiamelijk Smilax Sttrina'mensis , dezelfde is, als de plant door mij naar Su- 

 riname overgezonden. Daarin zal nu de reden zijn, waarom welligt de eerste 

 poging haar doel gemist heeft. Indien er een bewijs noodig ware, dat, voor 

 het wel slagen van dergelijke proefnemingen van kuituur de tegenwoordig- 

 heid van een botanist en een goed landbouwer tevens vereischt wordt, ik 

 geloof, dat het door de ondervinding in Suriname verkregen, buiten twijfel 

 zou zijn te achten. 



De noodzakelijkheid intusschen, dat dit gewas in Suriname worde inge- 

 voerd, staat bij mij vast. Indien ooit van eenige proeve a priori is te be- 

 sluiten, dan zou ik meenen, moet het van eene als deze zijn. 



Onder de gewassen, wier kuituur ter zelfde gelegenheid dringend door mij 

 is aanbevolen, behoorde eene der edelste soorten van Bananen, tot dus verre, 

 naar mijne kennis, in Suriname niet voorhanden. De Miisa Cavendishi of 

 s'mensis en de Vanielje, welke laatste echter diiar, gelijk ik heb aange- 

 merkt, niet schijnt in 't wilde voor te komen, maar aan de kolonisten als 

 de moeder van deze geurige specerij onbekend te zijn. 



Voor eenige jaren werd door den Nederlandschen Consul te Caracas, den 

 Hr. VAN LANSBEROE aau de Regering aangekondigd , de afzending van daar 

 naar Nederland van eenige kisten grond met de wortels van een aldaar zeer 

 algemeen verbouwd en nuttig knolgewas, de arracacha, bestemd om, bij het 

 mislukken van den aardappelen-oogst , dezen knol op onze akkers en in onze 

 voorraadschuren te vervangen. Door het Gouvernement naar mijn gevoelen 

 omtrent die zaak ondervraagd, heb ik aangeraden van die kuituur hier te 

 lande af te zien en de te ontvangen knollen onmiddelijk over te doen bren- 

 gen naar Suriname. De arracacha wordt in Zuid-Amerika gebezigd in de- 

 zelfde mate en op gelijke wijze als hier de aardappel; zij is een der voor- 

 naamste voedingmiddelen van het volk. Er is bovendien geenerlei reden om 

 te gelooven, dat zij in Suriname niet zou slagen. 



In het overbrengen van gewassen van de eene landstreek naar de andere, 

 met het doel om van de produkten voordeel te trekken, komen nog wel ve- 

 lerlei andere overwegingen te pas, doch ik zou meenen dat men daarbij toch 

 eenigermate de wetenschap kon tot grondslag nemen. Hoe meer de landstre- 

 ken gelegen zijn onder dezelfde geograpliische breedte, hoe meer de natuur- 

 lijke gesteldheid der landen overeenkomt, hoe meer de landen dezelfde fami- 

 liën van planten gemeen hebben, waartoe een over te brengen gewas behoort, 

 des te meer waarschijnlijkheid zou men, naar mijne wijze van zien, hebben, 

 dat eene proeve kan gelukken. 



Daarom nu zou ik durven beweren dat de Agave-kultuur, die eene bron 

 van rijkdom is voor Mexico, dit ook kan worden voor Guiana; dat de No- 

 pal er zal moeten slagen; dat in dit land, 't geen bij uitnemendheid rijk is 



