100 



soorten en verscheidenheden, met de reeds genoemde, alles was, wat men 

 van deze talrijke familie bezat en kende. 



Van 1830 af volgden de bezendingen elkander zonder tusschenpoozen op; 

 en thans is het getal der in Europa ingevoerde Orchideën zóó groot, dat wij 

 billijkerwijze mogen aannemen, dat deze planten-familie de rijkste is in ge- 

 slachten, soorten en verscheidenheden. 



Welke oorzaken kunnen er nu bestaan hebben, die de kuituur der Orchi- 

 deën bij ons zoo lang hebbeu teruggehouden? 



De eerste en naar onze meening de natuurlijkste zal moeten gezocht wor- 

 den in de vrees van deze planten niet levend naar Europa te kunnen over- 

 voeren; en zoo al eenigen in goeden toestand werden ontvangen, werden ze 

 ongetwijfeld op dezelfde wijze als andere warme-kast-planten behandeld; on- 

 bekend met hare natuurlijke en eigenaardige huishouding, dacht men wel te 

 handelen door ze, even als andere kastplanten, in potten te zetten en in 

 gelijke mate als deze te begieten. 



Men wist niet dat eene warme vochtigheid haar onmisbaar was; dat het 

 behoud der wortels daarvan afhing, dat men alle mogelijke zorg droeg tegen 

 beleediging der sponsachtige uiterste worteleindjes; in één Avoord : men was met 

 hare kuituur onbekend; zij stierven en men dacht er verder niet aan om er 

 zich mede onledig te houden. 



De heer cattt.ey, aan wien men het prachtige geslacht Cattleya toewijdde, 

 was de eerste, die, met het oog op de natuur der Orchideën, voor deze 

 planten eene, aan hare behoeften geëveuredigde, bijzondere wijze van kweeken 

 uitdacht. — Zijne uitkomsten in dit opzigt waren spoedig bekend, en hier- 

 door aangespoord, beijverden zich verscheidene liefhebbers, om hunne kasten 

 met deze schoone planten te bevolken. Eenigen zelfs zonden, ten einde zich 

 deze te verschaffen, met groote opofferingen verzamelaars naar de beide 

 Indien, waarvan het gevolg was, dat zij weldra in menigte naar Engeland 

 werden overgevoerd, waar zij op eene luisterrijk gastvrije wijze, en nu ook met 

 kennis van zaken, werden ontvangen. 



Spoedig breidde zich nu de smaak voor Orchideën ook over het vaste 

 land uit. — In België, Zwitserland, Duitschland en Eusland werden afzon- 

 derlijke kasten voor haar ingerigt, waarin rijke en groote verzamelingen wer- 

 den bewaard. — Erankrijk intusschen bleef onverschillig voor deze planten; 

 alleen in het Musée (FHistoire naturelle te Parijs werd een vrij groot aantal 

 gevonden, en dit baart te meer verwondering, daar Erankrijk zich teregt 

 beroemt op in alle opzigten uitstekende kweekers. 



In 1840 werden er verscheidene in de kuituren van eenige liefhebbers 

 opgenomen. De eerste uitslag overtrof (ondanks een natuurlijk of ingebeeld 

 mistrouwen) hunne verwachtingen; hiervan waren weder andere proeven het 



