129 



JACOBUS SCHUURMANS STEFvHOVEN. 



Hortulanus aan 's Rijks Academie-tuin te Leyden, Corresp. Lid der Kon. Xed. ^laat- 

 schappij tot aanmoediging van den Tuinbouw. 



Op den 15*^^" September overleed alhier de Heer jacobüs schuurmaxs 

 STEKHOVEN, Hortulanus vac den Akademie-tuin, na een langdurig en gedul- 

 dig doorgestaan lijden van bijna anderhalf jaar, in den ouderdom van 63 

 jaren. Hij was gesproten uit een oud en bekend Hortulanus-geslacht, want 

 een zijner voorouders was als zoodanig in dienst bij Keizer joseph te Wee- 

 nen. De vader van den nu overleden Hortulanus stekhoven (hoe kan een 

 naam beter in overeenstemming zijn met het beroep?) was wegens zijne kunde 

 in de kuituur en in de eigenlijke botanische wetenschap te regt beroemd. 

 Zijne geschriften over de vaderlandsche planten zijn, voor den tijd waarin 

 hij schreef, verdienstelijk. De Heer h. schuurmans stekhoven (de vader) 

 werd in 1819 Hortulanus. De zoon, tamelijk geoefend in oude en nieuwe 

 talen en al wat tot eene beschaafde opvoeding behoort, ging, onder 's vaders 

 toezigt, zich weldra aan dezelfde loopbaan wijden. Eerst als helper zijns 

 vaders, later als tweede Hortulanus werkzaam, maakte hij genoegzame vor- 

 deringen om hem te kunuen opvolgen. Onderscheidene buitenlandsche reizen 

 werden tot vermeerdering zijner kennis en ondervinding en met goed ge- 

 volg ondernomen. Hij had eene veelomvattende kennis van planten. Hij be- 

 ijverde zich om de geheele wetenschap in haren omvang te kennen en was 

 een der ijverigste beoefenaars en bevorderaars van de studie der Vaderland- 

 sche Flora. In het jaar 1^39 heeft hij zijn toen hoogbejaarden vader, bij 

 zijn overlijden, opgevolgd als Hortulanus, en heeft tot vóór zijne ziekte aan 

 den Akademie-tuin zijne beste krachten gewijd. De verdiensten van den 

 overledene zijn naar waarde geschat en, even als die van zijnen vader, door 

 de geslachten Schmnnansia en SiekJwvia in de wetenschap vereeuwigd. Hij 

 was mede-arbeider aan onderscheidene Tijdschriften over botanie en horticul- 

 tuur. Zijn herbarium der Nederlandsche Hora is klassiek. Zijne verzameling 

 van voorwerpen tot opheldering der vormleer is eenig in hare soort. Zijne 

 uitgelezen boekerij getuigt van zijne liefde voor de wetenschap. Binnen- en 

 buitenlandsche genootschappen voor botanie, tuinbouw en landbouw vereer- 

 den hem met het lidmaatschap. Hij was eere-lid van het Lejdsche Dep. der 

 Maatschappij : Tot N%i,t van H Algemeen. 



Zijn dood geeft een klank van weemoed door onze stad; want hij was 

 veler vriend en schier bij allen bekend. Zijn einde, dat hij zelf verkondigde, 

 als spoedig op handen, zag hij met gelatenheid naderen. Hij stierf in volle 



