137 



elementen kunnen leven, is ook het bestaan der verschillende gewassen aan 

 eene luimere of beperktere inwerking hiervan en aan de onderscheidene wijzen 

 waarop zij met elkander vereenigd zijn, verbonden. 



Het licht is eene der voornaamste vereischten voor het leven der planten 

 in het algemeen, daar het eenen sterken invloed uitoefent op hare ademha- 

 ling en de opname en uitwaseming van stoffen in den dampkring, zonder 

 welke functiën de loop der plantensappen gestremd wordt, en de bewer- 

 king der uit den grond opgenomen stoflen tegengehouden. Doordien de 

 wortels hare functiën blijven waarnemen en aanhoudend het water, met andere 

 bestanddeelen vermengd, in de plant opvoeren, moet, zoodra de geregelde 

 uitwaseming ophoudt, het bestaande evenwigt in de plant verbroken worden; 

 eene te groote hoeveelheid water vergadert zich in het weefsel, de afzetting 

 van vaste stoflen heeft niet meer, of althans zeer gebrekkelijk , plaats, de plan- 

 tendeelen verslappen, verkrijgen, in plaats van de groene, eene meer en meer 

 ligt gele kleur en hunne weekheid eindigt ten laatste in verrotting, hetwelk 

 eindelijk den dood der jonge deelen en vervolgeus dien der geheele plant , ten ge- 

 volge heeft. — Het bewijs hiervan ziet men, in het voorjaar, in het loof der 

 aardappelen, die zich op eene donkere plaats bevinden en in het algemeen bij 

 iedere plant, welke zich meer of minder van het licht afgesloten bevindt. 



Behalve uit zoodanige ziekelijke ontwikkeling, geeft de plant in gezonden 

 toestand het zelve duidelijk te kennen dat zij het licht boven de duisternis 

 verlangt. In kasten, die het licht slechts van ééne zijde ontvangen, ziet men de 

 planten allen in ééne bepaalde rigting, namelijk naar de licht-zijde, groeijen, 

 en bevindt zich eene plant op eene duistere plaats, alwaar door een gat of 

 eene scheur slechts een enkele lichtstraal binnendringt, zoo zal zij niet na- 

 laten zich zoodanig te rigten, dat zij zoo mogelijk daarvan het genot heeft. — 

 Ook de slaap van vele planten, bijzonder met gevinde bladen, zoo als Acacia Sy 

 het kruidje-roer-mij-niet, enz.; het sluiten van de meeste bloemen 's avonds en 

 het zich weder openen wanneer het daglicht ze beschijnt; het gesloten blijven 

 van sommigen b. v. Dimorphoitheca pluvialis, de Mesenibryanthertmni s enz. tot 

 de zonneschijn ze opent, dit alles strekt ten bewijze, welk een voornaam deel het 

 licht aan het plantenleven heeft. — Ware het ons doel een wetenschappelijk ver- 

 toog te houden, zoo kon hier veel nog bijgevoegd worden dat der aandacht 

 overwaardig is; het bovenstaande meenden wij toereikend om diegenen, die 

 in de wetenschap geheel vreemdelingen zijn, te doen begrijpen, waarom 

 sommige planten, die geen genoegzaam licht genieten kunnen, zich zwakker 

 voordoen, en ten gevolge daarvan niet of spaarzaam bloeijen. 



Aan den anderen kant zijn er vele planten, die, wanneer ze in te onmid- 

 delijke aanraking met het zonnelicht zijn, door het geel worden der bladen 

 en eenen kwijnenden groei , aantoonen , dat eene minder lichte standplaats haar 



