140 



takken verlengen zich buitengemeen, worden teer, en van sappen overvuld; de 

 bladen bleek en slap; waaruit het duidelijk blijkt dat de plant lijdende 

 is. — Deze verkleuringen der bladen worden wel eens voor blijvende ver- 

 scheidenheden gehouden, 't welk men echter beter ziet, wanneer de plant onder 

 gunstiger conditiën gekweekt wordt, namelijk bij vrijer genot van versche 

 lucht, en minder vochtigheid, wanneer de gekleurde takken in haren groei 

 zullen stilstaan en nieuwe met frissche groene bladen te voorschijn komen. 



Bij meer andere nadeelige gevolgen hiervan, kan men ook rekenen het 

 ontwikkelen van woekerplanten op de plantendeelen en bijzonder op de 

 bladen. — De opeenhoopingen dezer microscopisch kleine plantjes doen zich 

 gewoonlijk voor als zwarte, bruine, roode of gele vlekken. Dat zij voor 't welzijn 

 der plant allerschadelijkst zijn, is niet te ontkennen; zij vermeerderen zich 

 buitengemeen snel, beletten de geregelde uitwaseming en benadeelen eindelijk 

 de plant op eene zigtbare wijze, behalve dat zij aan dezelve een zeer onbe- 

 hagelijk aanzien geven. 



Eene te lage temperatuur doet zich voornamelijk in de kasten, waar men 

 de planten door kunstmatige warmte moet in 't leven houden en doen ont- 

 wikkelen, nadeelig gevoelen; en dit wel bijzonder gedurende den winter, welk 

 saizoen hier te lande altijd, ook bij uitheemsche gewassen, eenen minder opge- 

 wekten groei veroorzaakt. 



Het voornaamste of meest heerschende gevolg van eene te lage temperatuur 

 is kwijning, zijnde eene verzwakte toestand, veroorzaakt door het gebrek aan 

 een der voornaamste levensprikkels: de warmte. — Deze abnormale toestand 

 heeft menigwerf het verlies ten gevolge van warme kast-planten, die men, 

 uit eene verkeerde meening, in de gematigde kast plaatst, en van zoodani- 

 gen, die wezenlijk in deze laatste behooren geplaatst te blijven, en die men, 

 deels uit proefnemingen, deels uit overdrijving van een overigens goed be- 

 ginsel, in den vrijen grond houden wil. — Dit laatste is in den laatsten tijd 

 zeer, misschien wel wat al te zeer toegenomen; wanneer eene plant in de 

 vrije lucht slechts het leven behoudt, wordt zij menigwerf aanbevolen als 

 zijnde geschikt voor ons klimaat; waardoor onkundigen zich laten medesiepen, 

 doch somtijds slechts eene gebrekkige, kwijnende ontwikkeling verkrijgende, 

 afzien van de kuituur eener plant, die, onder gunstiger conditiën, door hare 

 schoonheid, bewondering zou afdwingen. — Het beginsel kunnen wij niet 

 anders dan toejuichen, maar, toont de plant door eene ineengedrongene en 

 trage ontwikkeling aan, dat men niet aan hare noodzakelijke vereischten vol- 

 doet, dan zie men er van af; tenzij men er zich niet aan laat gelegen liggen 

 hoedanig zich eene plant ontwikkelt. — De Heer ch. morren i) vergelijkt 



>) t. a. pi. p. 278. 



