152 



Eiobamba en Quito. In de provincie Paets schijnt geen Kina voor te komen, 

 terwijl men ten noorden van Almagriez in de provincie Papaylen, ze weder 

 aantreft. Men vindt ze bijna onafgebroken zich uitstrekkende op de met sneeuw 

 bedekte bergen van Quindin en Tolima, de plateaux van Supia en de berg- 

 hellingen van Mariquita, Guaduas, Pampelona, tot aan de bergen van Merida. 



De gemiddelde temperatuur, waaronder de Cinchonen groeijen, is, volgens 

 VON HUMBOLDT, 16° R. Hierop maken Cinchona lancifolia en C. ovalifolia^ 

 die zeer hoog stijgen, uitzonderingen, en die alleen over dag onder eene 

 temperatuur van 8-9° leven, terwijl des nachts uren lang, de temperatuur 

 tot het vriespunt daalt. C. oUoncjifolia en C. caduciflora dalen het diepst 

 in de valleijen af, alwaar de gemiddelde warmte tot 24° en hooger stijgt. 



De nieuwste reiziger, wiens onderzoekingen ter algemeene kennis werd ge- 

 bragt, is Dr. aveddelt,. Hij was een tijd lang de reisgezel van den Pranschen 

 Consul, den heer de casïet,nau, gedurende eene expeditie op last van de 

 Fransche Regering ondernomen in Zuid-Amerika >), en van wien hij zich, 

 van Paraguay af, gedurende de jaren 1845-7, heeft afgezonderd. Zijn ge- 

 schrift over de geschiedenis der Cinchonen heeft hem te regt eene groote 

 beroemdheid gegeven en als eene der autoriteiten in dit gedeelte der wetenschap 

 eene voorname plaats doen toekennen 2). 



Het zij mij vergund hier melding te maken van eenige der voornaamste 

 facta, waarvan Dr. weddell in zijn geschrift gewaagt. 



De heer weddetj,, overtuigd van het gevaar, waarmede men bedreigd wordt, 

 dat, ten gevolge van de groote exploitatie en consumtie, de beste soorten, 

 voornamelijk echter de Calisaya- of Konings-Kina (van welke de chinine be- 

 reid wordt) zal worden uitgeroeid, had zich bepaaldelijk voorgenomen, om 

 zich met een opzettelijk onderzoek van alle cinchonen bezig te houden, vooral 

 ook om daardoor de aandacht te vestigen op eenige soorten, welke later wei- 

 ligt de betere soorten zullen moeten vervangen, en die, hoezeer minder werk- 

 zame bestanddeelen bevattende, echter, wegens haar overvloediger voorkomen, 

 nog eenigermate waarborgen tegen het algeheel verlies van het kostbaarste 

 geneesmiddel van het geheele plantenrijk. 



De heer w^eddell liecft de volgende route genomen. In Augustus 1845 

 kwam hij uit Brazilië, door het land der Indianen van Chiquitos, in Bolivia. 

 Tot aan Santa-Cruz de la Sierra kou hij slechts onvolkomen berigten over de 



') Expéditions dans les partips centrales de rAinérique du Sud, de Rio de Janeiro ii Liuia et 

 de Lima au Para, 1843-7 , -sous la direction de frakcis de castklnau. I-VI vol. Paris 1850. 1. Oct. 



^) Histoire naturelle des quinquinas, ou Monographie du genre Cinchona etc. par m. h. a. 

 WEDDELL. Paris, 1849. 



