163 



hout waarop zij geplaatst ziju te verlaten; om dit tegen te houden, hebbe 

 men ze slechts iets in den weg te brengen of met looddraad terug te 

 houden. 



Hebben de sponsachtige uiteinden eenmaal het hout gevat, dan zal men 

 zelden zien dat zij het loslaten. Het is ook noodig de blokken met een 

 weinig Sphagnum of mos te bekleeden, om eene zekere mate van vochtig- 

 heid te bewaren, vooral wanneer de plant in krachtigen groei is. 



Men moet zich vooral er voor wachten, om het hout niet te zeer te be- 

 vochtigen, en opletten welke soorten minder vocht tot zich nemen, ten einde 

 deze gedeeltelijk van het mos te ontdoen, totdat de ontwikkeling der plant 

 meerdere vochtigheid vereischt. 



Sommige Orchideën, waaronder de afdeeling der Ejjidendreae, vereischen 

 bij de wortels weinig vocht, zoodat het voor deze toereikend is, den zoom der 

 plant met Sphagnum te bedekken, en zulks bij de wortels geheel na te laten. 



Hebben de planten zich eenmaal aan het hout gehecht, en bevindt men 

 hare wortels in eenen goeden staat, dan rigt men het blok in zoo verre op, 

 dat zij niet meer eene helling van 45, maai* nu van ]5 tot 20 graden maken, 

 en in sommige gevallen bij den bloei, vooral wanneer de bloemen regtop 

 stijgen, kan de plant geheel regtstandig gehouden worden. 



VERPLANTING OF VERPOTTING. 



Wanneer eene plant hare pot geheel met wortels gevuld heeft, en de knollen 

 daarin niet meer bevat kunnen worden, is het ]ioodzakelijk haar eene grootere 

 te geven. De verplanting der Orchideën nu vereischt eenige zorgen, welke 

 wij thans willen behandelen; de bewerking toch moet plaats hebben met de 

 noodzakelijke maatregelen tegen het breken der knollen en wortels of het 

 storen der plant, 't zij in hare ontwikkeling of in haren bloei. 



De beste tijd voor het verplanten der Orchideën is tegen het einde van 

 hare rust, zoodra de oogeu beginnen te zwellen, en men bemerkt dat de 

 plant op het punt staat haren groei te hernieuwen. 



De kleine planten, welker potten gemakkelijk te behandelen zijn, vereischen 

 geene andere zorgen, dan voor het behoud der wortels. Na alvorens gezorgd 

 te hebbeu voor het tot de drainering benoodigde en de vermenging van den 

 grond, neemt men eene pot, welke de helft grooter is dan die Avaarin zich 

 de plant bevindt, keert de pot met de plant om, zorg dragende haar behoed- 

 zaam te ondersteunen, en schudt de wortels daarna voorzigtig uit. — Zoo 

 de wortels der plant aan de pot zijn vastgehecht, moet men ze vrij maken 

 door de pot, van onder af beginnende, te breken in zoo kleine stukjes als 

 slechts mogelijk is. Na dit gedaan te hebben, onderzoekt men de plant, ver- 



