164 



wijdert met zorg alle doode en verdroogde wortels, en plaatst haar in de 

 nieuwe pot, met inachtneming van dezelfde zorgen als bij de kweeking in 

 potten zijn opgegeven. 



Indien de pot, zoowel als de plant die zij bevat, te groot en te zwaar zijn 

 om behoorlijk behandeld te kunnen worden, gebruiken wij een voetstuk 

 in den vorm eener X; in de twee bovenste einden zijn gaten geboord, waaraan 

 twee gelijke kruishouten, met ijzeren pennen vastgemaakt worden, zoodat 

 men het vierkant, hetwelk nu deze vier kruishouten vormen, naar willekeur 

 vernaauwen of verwijden kan. Wordt nu de pot met behoedzaamheid op het 

 vierkant geplaatst, dan zorge men de plant zelve te ondersteunen, door twee 

 genoegzaam sterke touweu kruislings tusschen de knollen door te laten 

 gaan, welke men vastmaakt aan de pennen die de kruishouten verbinden, 

 en men behoeft niet meer te vreezen dat de plant uit de pot ontglijden 

 zal, waarna men de verplanting op de opgegeven wijze bewerkstelligt, 

 steeds beginnende met het verbreken van den bodem der pot, ten einde met 

 de ligging der w^ortels bekend te worden. Wij achten het, voor het overige, 

 noodeloos hier al de aanduidingen voor het planten der Orchideën in potten 

 te herhalen, welke ten volle ook op de verplanting van toepassing zijn. 



De behandeling der in vazen of mandjes gekweekte planten berust op 

 dezelfde beginselen, behoudens de volgende wijzigingen: 



Staan de Orchideën in steenen vazen of mandjes, dan is het meest altijd 

 onvermijdelijk om of de vazen of de wortels der plant op te otïeren. 



Zijn de mandjes van hout, dan kunnen de liggende en opgerigte gedeelten 

 doorgesneden worden, op die plaatsen, waar de wortels zich er niet aan gehecht 

 hebben; de stukken hout die aan de wortels vastzitten, behoudt men met deze 

 zelve, waarna ze gemakkelijk op den bodem van de nieuwe mand geplaatst 

 worden, welken zij dan dekken, terwijl zij tevens voor de drainering dienen. 



De mandjes van koper- of ijzerdraad moeten doorgeknipt en al de stukken 

 er van verwijderd worden. Zeldzaam zullen de wortels zich aan het metaal 

 hechten, en zoo bij toeval eenigen er aan vastzitten, kan men ze zonder 

 moeite er van scheiden. 



De soorten van Stanhopea, Acropera^ Acineta^ Cirrhaea en anderen, welke 

 veel wortels maken, kunnen niet zonder nadeel langer dan vijf of zes jaren 

 in dezelfde mand blijven. De opeengehoopte wortels 'vormen eene stijve zode, 

 welke men zorgvuldig van een scheiden moet, om er de oude wortels, die 

 verdroogd en dood zijn, te kunnen uitnemen en niet dan levende, van gezonde 

 uiteinden voorziene, te behouden. — Deze wortelmassa's zijn vooral ook hier- 

 door schadelijk, dat zij door hare digtheid den doortogt der bloemen moeijelijk 

 maken, die door den bodem of de zijden van het mandje haren uitweg 

 zoeken moeten. 



