168 



vochtiger te houden, en dit doet men toenemen naar de mate harer ontwikke- 

 ling; men verplaatst ze dan ook naar een warmer gedeelte der kast. 



Het tijdperk, 't welk natuurlijk dat der ontwikkeling opvolgt, is dat van 

 den bloei. — Men ziet zekere planten en wel bijzonder die, welke tot de 

 afdeeling der Vandeae behooren, hare bloemstengels te voorschijn brengen, 

 te gelijk met de vorming der knollen; dit heeft b. v. plaats bij 't meeren- 

 deel der soorten van Oncidium, Miliouia, Odontoglossum ^ Burlingtonia, 

 enz. In dit geval gaat het tijdstip der ontwikkeling dat van den bloei op 

 zijn hoogst twee of drie maanden vooraf. 



De begietingen w'orden alsdan trapsgewijs vermeerderd; echter verzuime 

 men daarbij geene der boven opgegeven voorzorgen in acht te nemen, voor 

 het behoud der bloemstengels. 



Wanneer de knollen en bladen liunne volkomene ontwikkeling hebben be- 

 reikt, wat meestal het geval is tijdens den bloei en in 't algemeen wanneer 

 de bloemen verwelkt zijn, vangt de rusttijd voor de Orchideën aan. Men 

 moet ze dan in het koudste gedeelte der kast plaatsen, en haar alleen zoo- 

 veel water geven dat zij niet uitdroogen, wat voor de wortels schadelijk zou 

 kunnen zijn. Eene ligte bevochtiging om de drie of vier dagen zal hiertoe 

 voldoende zijn. — Het einde van dezen rusttijd wordt aangekondigd door 

 de nieuwe loten, die, door hare verschijning, het oogenblik van het vernieuwde 

 leven der plant bepalen. 



Eenige geslachten, vooral de Dendrobiiini's, wijken van dezen algemeenen 

 regel af. Het tijdvak van rust vangt bij deze planten aan, wanneer de 

 nieuwe knollen haren meesten wasdom bereikt hebben, en eene gele kleur de 

 op handen zijnde afvalling van de bladen der oude aankondigt. 



Hier kenmerkt zich het einde van den rusttijd, door een aantal bloem- 

 knoppen, welke rondom den knol te voorschijn komen; men moet echter met 

 de vernieuwing harer kuituur het oogenblik afwachten, waarop het meeren deel 

 dezer knoppen verschenen is. Daarna moet men zooveel mogelijk vermijden 

 die knollen te bevochtigen, welke de bloemknoppen dragen; niet alleen uit 

 vrees van deze knoppen te vernietigen, maar ook om het ontstaan van bij- 

 knollen te voorkomen, die aan het voorkomen der plant schaden en haren 

 bloei benadeelen. 



De planten, die op hout gekweekt worden, moeten haren rusttijd in het 

 koudste gedeelte der kast doorbrengen; terwijl men ze tevens van het mos, 

 't welk de wortels bedekt, ontdoet; bevochtiging is dan voor deze bijna in 't 

 geheel niet noodig, daar de vochtigheid der kast de uitdrooging belet. 



Wij kunnen eindelijk op deze inachtneming van den rusttijd der Orchideën 

 niet genoeg aandringen; daar toch dit eene wezenlijke voorwaarde is van ecnen 

 rijken en overvloedigen bloei. 



