173 



den afgewasschen ; zijn ze van rivierzand, zoo moeten zij minstens alle twee 

 maanden omgeroerd en het groeijen van varens of andere planten daarop 

 tegengegaan worden , die evenmin op de potten of mandjes der Orchideën moe- 

 ten gezien worden. 



Ook de planken moeten goed in orde gehouden worden, zoo van onderen 

 als boven op, en de potten die er op staan, moeten dikwerf worden ver- 

 plaatst; ook moeten de voetpaden alle ochtenden worden schoon gemaakt. 



De bladen en knollen der planten moeten alle maanden met eene vochtige 

 spons gewasschen worden. 



Ook moet men jaarlijks, tegen het begin van September, de regels en ra- 

 men der kast doen schilderen; in één woord alle voorschriften der zindelijk- 

 heid zorgvuldig in acht nemen, en men zal hierdoor niet alleen de insecten 

 vermijden, maar de planten zullen meer kracht en gezondheid verkrijgen, 

 en ruimer bloeijen; waardoor zij ruimschoots de maatregelen en zorgen, die 

 men aan haar besteedde, betalen. 



VERMEERDERING EN BEVRUCHTING. 



De in ons klimaat gekweekte Orchideën kunnen niet, zoo als de meeste an- 

 dere planten, worden vermenigvuldigd; sleclits zelden ziet men ze, uit eigene 

 natuur, zaden voortbrengen, en die, welke men door kunstmatige bevruchting 

 verkrijgt, kiemen slecht, of behooren tot geslachten die overvloedig genoeg 

 door zij-loten kunnen vermeerderd worden, zonder dat men zijne toevlugt 

 behoeft te nemen tot zaden. 



De vruchten der Orchideën zijn gevuld met een uiterst fijn poeder, en de 

 voortbrengsels dezer zaden blijven in het eerste jaar buitengemeen klein. 



Wij hebben bij struiken, die wij van Brazilië ontvangen hadden, aaneen- 

 schakelingen van knollen ontmoet, op denzelfden wortelstok, waar de eerste 

 primitive de grootte van eene erwt had, terwijl de laatste 18 tot 25 Ned. 

 duimen hoog en 4 tot 5 Ned. duimen breed was. — Van het eene einde 

 des wortelstoks tot het andere hebben wij tot vijfenvijftig knollen geteld, 

 waarvan de vier of vijf laatsten de eenige waren, die schenen bloemen te 

 hebben voortgebragt. Deze opmerking betrof vooral de planten van de afdee- 

 ling der Epide^tdreae ; wij gelooven dat er, na het ontstaan van eenen 

 nieuwen knol, een jaar verloopen moet vóór het ontstaan van eenen volgen- 

 den; dit althans merken wij in Europa op. 



Wij zijn dus van meening, dat, mogt men ook al volmaakt slagen in de 

 kieming der Orchideën , men dit toch niet als het beste middel van vermeerdering 

 zal kunnen beschouwen. Wij kunnen slechts één middel daartoe aanbevelen, 

 't welk bestaat in de scheiding der knollen: eene bewerking welke men niet 



