195 



deelen, wat ik in de onderscheidene tuinen heb vernomen, maar daar- 

 door vervallen of in herhalingen, of in noodelooze uitweidingen. Slechts dit 

 weinige. 



Bij K. H. te ... . had men in 1853 aan eenen muur, die ongeveer 30 

 roeden lang was, geen enkelen gezonden druif gehad; ook was geenerlei mid- 

 del tegen de ziekte aangewend. In 1854 had men eene enkele keer gezwa- 

 veld , doch toen het kwaad reeds eenigermate in de plant was. De oogst was 

 niet geheel mislukt. In 1855 heeft men meermalen gezwaveld, en dit wel 

 op de volgende wijze. Men heeft gespoten met een mengsel van bloem van 

 zwavel , even vóór dat de wijnstok in bloei kwam en vervolgens na den bloei. 

 Men bezigde twee Nederlandsche oneen zwavel op een emmer water , die toe- 

 reikende was voor eene lengte van 8 roeden. De bloem van zwavel was te- 

 gen 40 cents betaald per nederl. pond. Men had in 't geheel nog geen twee 

 ponden behoeven aan te wenden en dus door eene uitgave van nog geen 80 

 cents den geheelen oogst gered, die zeer gunstig was; want de muur was 

 vol prachtig schoone en tot volle rijpheid gekomen druiven, die aan de ei- 

 genaren dit jaar, naar mijne gissing, menige honderd guldens zal kunnen 

 opbrengen. 



j. H. te ... . had hetzelfde middel aangewend; hij had zijne druiven 

 driemalen gespoten, te weten: eens vóór het uitbotten, eens na het uitloo- 

 pen van knoppen en bladen en eens na het ontwikkelen van de bloem. Hij 

 had uitmuntende vruchten bekomen. 



c. T. te ... . een hoog bejaard man, bij wien de druiven uitmuntend 

 stonden, verhaalde, dat hij 't eerst in 1853 de ziekte ter zijner kweekerij 

 had waargenomen. Men had toen berookingen aangeprezen, maar deze had- 

 den geenerlei nut gehad. In 1854 werd hem geraden zijne wijnstokken te 

 bespuiten met zwavel. Yan dusgenaamde nieuwigheden afkeerig, had hij zich 

 daarvan onthouden, met dit ongelukkig gevolg, dat al zijne druiven waren 

 bedorven. Zijn zoon j. ï. . . . , had den raad opgevolgd en met den meest 

 wenschelijken uitslag. In 1855 heeft bovengenoemde c. t. de wijnstokken 

 eveneens bespoten en dit wel vijfmalen; voor 't eerst namelijk, wanneer de 

 druif zich begon te ontwikkelen en vervolgens alle acht dagen. Bij de laatste 

 bespuitingen waren de planten vooral aan 't boven gedeelte van den muur 

 bespoten, opdat het vocht van de bovenste ranken afdruipende den geheelen 

 wijnstok zou bereiken. Deze kweeker had ^ pond bloem van zwavel op een 

 emmer regenwater vermengd en goed omgeroerd; welke hoeveelheid toerei- 

 kende was voor tien roeden muurslengte. De meeste muren nu zijn hoogstens 

 van 7 voeten, zelden hooger. Een van dun koper vervaardigde spuit, die van 

 voren met een aantal zeer kleine gaatjes doorboord is en voor den prijs van 

 26 stuivers is te bekomen, had voor deze operatie gediend. 



