207 



vatbaar maakt om te kunnen worden bevrucht. Indien men in zoodanig ge- 

 val zich heeft bediend van het stuifmeel van den vader, dan verkrijgt men 

 eenen gekruisden vorm, in welken een teruggang van den bastaard naar den 

 vader zigtbaar is. Indien men meermalen de proef herhaalt met dezelfden 

 bastaard-vorm en het stuifmeel van den vader, dan eindigt men met een 

 normaal stuifmeel te verkrijgen, waarvan de gelijkenis met de vaderlijke type 

 zoo sterk is , dat men de twee planten voor dezelfde zou kunnen houden. 



V. HET MJT VAN HYBRIDEN EN VAN METIS (bASTERDSLAG) 



1. Voor de kruidkunde. 



De kwestie van de bepaling van soort blijft altijd moeijelijk in de weten- 

 schap. Zij moet berusten op onveranderlijke kenmerken. Bij al het verschil 

 van meeningen daaromtrent, is niet gering te achten een gemakkelijk en 

 zeker middel om vast te stellen wat men als soort moet aannemen, al dan 

 niet. Om zich tegen de verwarring van eene hybride met eene soort te waar- 

 borgen, is het genoeg om het stuifmeel in zijne ontwikkeling na te gaan 

 met een goed microscoop. Om eene variëteit van eene soort te onderschei- 

 den, is het voldoende om de kruising te bewerkstelligen. Indien men zich b. v. 

 wil verzekeren, of eene plant inderdaad eene ware soort al dan niet daarstelt, 

 dan is het voldoende de operatie van het kruisen in 't werk te stellen met 

 de plant, met welke men met haar voor dezelfde houdt. Ontstaan er daardoor ware 

 hybriden, dan zijn de ouders soorten; ontstaan er metis, dan zijn de ouders 

 variëteiten of vormen van eene en dezelfde soort. 



Onder de wilde planten ontstaan de hybriden veel zeldzamer dan men ge- 

 woonlijk aanneemt, omdat de stamper het stuifmeel van zijne eigene plant 

 veel gemakkelijker opvangt dan van eene vreemde. 



De metis vallen niet in de rubriek der kruidkunde als wetenschap. 



2, Voor de hoschteelt. 



Volgens de waarnemingen van Dr. klotzsch zouden de hybriden van hoo- 

 rnen veel sterker zijn dan de soorten zelve, In 1845 heeft klotzsch met el- 

 kander gekruisd Pinus sylvestris en nigricans, Quercus Rohnr en peduncu- 

 lata, Ahms glutinosa en incana, Ulmus campestris en effusa. In 't voorjaar 

 van 1846 werden de daarvan verkregen zaden denzelfden dag gezaaid en op 

 dezelfde plaats als die van de ouders. Op dit oogenblik, na een tijdsverloop 

 van acht jaren, zijn de hybriden \ meer ontwikkeld dan de soorten zelve. 

 De hybriden nu brengen geene zaden voort. De zaden zijn, volgens de schei- 



