214 



//lu 1854 zaaide ik nogmaals op den 11 April tien zaden van Pinus 

 Pinea, altijd afkomstig uit de kegels van 1838; drie hiervan kwamen den 

 13 Mei op; drie anderen den ]5; de overigen zijn niet opgekomen. Ditmaal 

 had ik de zaden niet vooraf in water geweekt. 



//Er bleven mij nog, tusschen de schubben van het bovenste gedeelte der 

 kegels van Pinus Plnea, tien zaden over, die ik op den 2 Maart dezes jaars 

 zaaide; zeven hiervan zijn volmaakt goed ontkiemd. Het was deze laatste 

 soort, waarop ik aanvankelijk het minste hoop had, in aanmerking genomen 

 de groote hoeveelheid olieachtige stof, welke deze zaden bevatten. — Intus- 

 schen slaagde hiervan twee derden van de eerste zaaisels, in 1851 en 1852 

 en de helft van de in 1853 gezaaiden. De Heer keteleêr bewaarde sedert 

 1846 kegels van Pimis patuia ^ Lemoniana en Abies nicjra ; hij zaaide hier- 

 van de zaden in 1853, en zij kwamen allen even goed op als waren zij 

 versch ingezameld. 



nKS. deze zaden waren in hunne tegels gebleven en op eene drooge plaats 

 bewaard. Men nam altijd bij voorkeur de zaden van het onderste gedeelte der 

 kegels; die der beide laatste soorten, welke uit het bovenste gedeelte daarvan 

 afkomstig waren, zijn niet opgekomen, als zijnde minder goed dan de on- 

 dersten. — Intusschen zijn er gevallen dat allen onverschillig, de onder- 

 sten de bovenste even goed ontwikkeld zijn. In een kegel van Pinus Coul- 

 éeri, in 1854 in het Museum ingezameld, waren het die zaden, welke aan 

 het bovenste gedeelte zich bevonden , die het beste waren. 



//Mijne waarnemingen betreffende den duur van het kiemvermogen bij de 

 zaden dezer boomen zijn nog niet talrijk; ik stel mij echter voor die voort 

 te zetten. 



Tot zoover de Heer pepin. Wij houden het er voor, dat waarnemingen 

 van dezen aard eene zeer nuttige strekking hebben; daar zij vaak verkeerde 

 meeningen voor beter weten doen plaats maken en der kuituur van wezen- 

 lijken dienst kunnen zijn. Wij behouden ons voor, om, hoewel wij ons daarbij 

 niet denken te bepalen tot ééne plantenfamilie , ook, en meer in 't alge- 

 meen, betrefiende deze zaak onze opmerkingen te bewaren. 



Leiden, 5 Octobcr 1853. 



