219 



Het is een heestertje met saprijke takken en bladen die rondaclitig-niervor- 

 mig, gekarteld, zijdeachtig en welriekend zijn en bloemen die eenen sclierm 

 vormen, elk uit twee bloembladen zamengesteld , zooals die van Felargonium 

 tetragonum waarop donker karmijukleurige strepen den bleekeren grond- 

 kleur doorloopen. De voorwerpen hiervan, welke zich in den tuin van de 

 Tuinboaw-Vereeniging te Londen bevinden en in vollen bloei staan, vertoo- 

 nen op eiken scherm slechts vijf bloemen; exemplaren uit herbariën echter 

 hebben er twintig en meer. De tuin van Chiswick bekwam deze interessante 

 plant van den Heer fraxcis raucii, directeur van een' der tuinen van Z. 

 M. den Keizer van Oostenrijk."'' 



Deze korte beschrijving zal voldoende zijn om de waarde van deze nieu- 

 welinge als sier-plaut te doen kennen; maar wat haar in de oogen der 

 kruidkundigen en vooral van geographisch -kruidkundigen eene bijzondere 

 waarde bijzet, is, dat zij, wat betreft hare oorspronkelijke groeiplaats, eene vol- 

 komene uitzondering maakt , op 't geen van het vaderland der Pelargoniurris be- 

 kend is. Het is bijna niemand onbekend dat deze talrijke plantengroep (men 

 kent er ongeveer 500 soorten van!) schier geheel tot de zuidelijke punt 

 van het vaste land van Afrika bepaald is. De nasporingen der reizende kruid- 

 kundigen hebben ongevoelig het gebied dezer planten uitgebreid; zoo heeft 

 men er, hoewel in klein aantal, ontdekt in Abijssinië, op het eiland Sint 

 Helena, in Nieuw Holland, op van Diemensland, op het eiland Tristan 

 d'Acugna, en zelfs, wat reeds opmerkenswaardig is, op de Canarische eilan- 

 den. De hier bedoelde soort maakt echter, in hare afkomst, de grootste uit- 

 zondering van allen. Zij behoort namelijk te huis in Klein-Azië: het is de 

 eenige tot hiertoe bekende soort van dit geslacht , die op het uitgestrekte 

 vaste land van Azië voorkomt. Men is de ontdekking van deze plant ver- 

 schuldigd aan den reiziger kotschy, die dezelve, in Julij 1853, heeft inge- 

 zameld op de kalkachtige hellingen van den Bulgar Dagh. (Taurus), in den 

 omtrek van een klein dorp, Gullek genaamd, 't welk welligt nog op geene 

 kaart van Klein-Azië voorkomt. 



De hier genoemde afwijking in de botanische geographie, is op verre na 

 niet de eenige bekende. Om een tweede voorbeeld, 't welk overigens zeer 

 met dit overeenkomt , te noemen , herinneren wij aan de daadzaak dat men in 

 Sicilië en in Algerië, aan de oevers der Middellandsche zee, twee geslach- 

 ten aantreft, welkt na verwant zijn aan de Stapelia's, eene wezenlijk zuidelijke 

 plantengroep en karakteristiek voor de Kaap de Goede Hoop. Men moet zich 

 eigenlijk slechts weinig verwonderen over deze verspreiding der leden van 

 een en dezelfde natuurlijke plantengroep, daar zij inderdaad meer algemeen is 

 dan men gewoonlijk vermoed. AVat toch zijn , zonder te spreken van het voor- 

 komen van een enkele Eriocaulou in Ierland, terwijl al de overige aan gene 



