222 



cleelte van Klein-Azië en Hoog Armenië met deszelfs vier parallel loopende 

 bergketenen onderzocht, en kon zelfs de romantische Zuidkust waarvan het 

 hoogste punt slechts 4750 voet boven de oppervlakte der zee ligt, onmoge- 

 lijk zóó grootsch vinden, als men ze mij in Rusland beschreven had. Daarbij 

 kwam nog, dat ik mij tevens in betrekking der zoo beroemde vruchtbaar- 

 heid bedrogen vond. Dit alles heeft mij toch niet verhinderd , ook het schoone 

 en goede te waardeeren, dat de Krim, hoewel ook in geringe mate, bezit. 



Weldra werd het verblijf aldaar mij zeer aangenaam ; en ik gevoel mij ge- 

 drongen openlijk te verklaren, dat, na eene lange afwezigheid uit mijn va- 

 derland, de omgang met verscheidene der bewoners door mij hoog op prijs 

 werd gesteld en dat ik de herinnering aan mijne vrienden in de Krim heb 

 mede gebragt in mijn vaderland. 



Alvorens echter tot de beschrijving der kuituur over te gaan , zal het 

 welligt goed zijn eerst iets over het schier-eiland zelf te zeggen. De Krim 

 heeft eene grootte van 476 vierkante mijlen en vormt, met uitzondering van 

 het zuiden, eene tamelijk gelijkmatige vlakte, welke, ten minste gedurende 

 den zomer, gebrek aan water heeft, en alzoo gedurende vele maanden slechts 

 eene treurige verdroogde steppe oplevert. Reeds vroegtijdig sterven de krui- 

 den voor het grootste gedeelte af; slechts enkele planten blijven over, welke 

 er tegen bestand zijn in dien tijd te vegeteren; zulke planten worden meestal 

 over groote uitgestrektheden gevonden. 



Men ziet niet veel anders dan witte malroven- [Marruhium) soorten 

 en St. Janskruid van de familie der ylrtemisia maritima en pontica. De 

 groenachtige graauwe kleur dezer planten levert echter een niet vrolijk ge- 

 zigt op. Van al de rivieren welke haren oorsprong aan het zuidelijk ge- 

 bergte ontleenen, hebben de twee grootste, de Salgir en de Alma, ter 

 naauwernood nog eenig water, terwijl men de bedding der overigen droog- 

 voets doorloopen kan. 



Het zuidelijk gebergte loopt parallel met de kust en doet eenen der ver- 

 hevene randen cener verbazend groote spleet ontstaan, waaruit de rots in 

 het diepst der aarde gevormd, die vroeger in geringe mate te voorschijn 

 kwam, thans aan den voet des bergs de eigenlijke zuidkust daarstelt, die 

 gemiddeld naauwelijks een half uur lang is. De andere, zuidelijke rand van 

 de spleet is, dewijl de as van de zich verheffende rots later eene meernoor- 

 delijke rigting verkreeg, weder in de diepte der zee verzonken en wordt 

 nu door de golven bedekt. 



Uit het zoo even gezegde verklaart zich de eigenaardige gesteldheid van 

 de oppervlakte van het schiereiland. Aan de zuidzijde namelijk van het 

 eiland verheft zich een zeer klipachtig en steil gebergte, dat gemiddeld 3000 

 voeten hoog is, en hetgeen zich derhalve van uit de zee gezien, als een na- 



