•237 

 DE KIiNA-BOOM OVERGEBRAGT UIT AMERIKA NAAR JAVA. 



(Vervolg van bladz. 160.) 



Onderscheidene allezins bevoegde en bekwame Yaderlandsche geleerden, 

 wier zucht tot de bevordering van de belangen der wetenschappen, van het 

 heil der menschheid en den roem van Xederland, uit eene lange loopbaan 

 die daaraan geheel gewijd was, gebleken en boven allen lof verheven is, 

 hebben sedert meer dan vijf-en-twintig jaren, zoo hier als in Indië, bij het 

 Gouvernement op de overbrengst van den Kina-boom uit Zaid-Amerika naar 

 Java aangedrongen. Het is eene billijke hulde, die men aan hunne verdien- 

 sten te dezen aanzien behoort te brengen, indien hier de namen worden ge- 

 noemd van diegenen, die, in dien zin, der Hooge Regering voorstellen of 

 adviezen aangeboden hebbeu. Zij zijn Dr. c. l. Bi.uiLE, Hoogleeraar, Direc- 

 teur van "s Rijks Herbarium (1S29, 1830, 1850), Dr. p. w. korthals, 

 toenmaals lid der Natuurkundige commissie van Xederlandsch Oost-Indië 

 (1830), wijlen de Hoogleeraar c. g. c. eeinwardt (1830), Dr. g. j. mul- 

 der, Hoogleeraar aan 's Rijks Hoogeschool te Utrecht (1838), de Staatsraad 

 Dr. G. VROLiK , Hoogleeraar in de Kruidkunde en Verloskunde aan het xAthe- 

 naeum Illustre te Amsterdam (1839;, Dr. f. a. w. miquel, Hoogleeraar in 

 de Kruidkunde en in de Geneeskunde aan dezelfde Inrigting aldaar (1846), 

 de heer Dr. rROiiBERG, Agricultuur-chimist in Nederlandsch Indië (1841). 



Het zal wel overbodig zijn te verzekeren, dat de opvolgende Ministers 

 van Koloniën aan die voorstellen hunnen aandacht hebben geschonken, en 

 dat allen, die ambtshalve daartoe waren geroepen en ter zake licht konden 

 geven of van raad en hulp vermogten te dienen, steeds hunne belangstelling 

 hebben doen blijken en hunne gezindheid tevens om te pogen dit schoone 

 doel te doen bereiken. 



Eenigen van deze geleerden hielden het voor waarschijnlijk , dat , na eenige 

 jaren als de Kina-bosschen in Amerika zouden zijn uitgeput, op Java die 

 kuituur zou kunnen geslaagd zijn en daardoor schatten aan het moederland 

 zouden worden verschaft. Anderen oordeelden, dat noch moeite, noch kosten 

 behoorden te worden gespaard om eenen boom uit Peru naar Java over te 

 brengen , die daar even welig als in Amerika zou groeijen. 



Men hield niet op om de wenschelijkheid van die overbrengst te blijven 

 betoogen. Maar de Hooo'e Reccerinor zas: teacen de onkosten en de vermeende 

 onuitvoerbaarheid op. De wensch tot het verkrijgen van zaden dezer hoo- 

 rnen , door tusschenkomst van de Nederlaudsche Consuls in de verschillende 

 Staten van Amerika, werd teleurgesteld, vooral sedert dat men van de moeije- 



II. . '' 



