267 



toch, dat groote planten moeijelijk tegen de meer gemelde uitwendige scha- 

 delijke invloeden waren te beveiligen, moest men de stammetjes zeer kort 

 insnoeijen en ze met de wortels in vochtig mos pakken. Teder paksel werd 

 gewikkeld in de schil van Pisaugstammen, daarin vastgebonden en met 

 zaklinnen tot kleine pakjes of haaltjes gemaakt, die wel iets op wolbalen ge- 

 leken, gelijk waarin goederen worden vervoerd op dusgenaamde slamas uit 

 de binnenlanden naar de kusten. De tot dit verpakken benoodigde Pisang- 

 stammen, moesten op de schouders van Indianen uit de laag liggende lan- 

 den worden opgehaald; het mos, dat evenmin te Sandia groeide, moest uit 

 de bergstreken worden verkregen; al hetwelk, bij de groote onhandigheid en 

 luiheid der Indianen, veel moeite, tijd en geld kostte. 



Maar de grootste moeite veroorzaakte het verkrijgen van het noodige touw- 

 werk. Er werden vier personen gezonden naar de lagere en boschrijke stre- 

 ken om den bast van eenen boom, door de inlanders panoho genoemd, te 

 verzamelen en te bewerken om voor bindwerk te kunnen dienen. Sterkere 

 touwen moesten dienen tot het vastbinden der pakken op de lastdieren. Deze 

 werden van Cruzero ontboden en hierin vond de Heer hasskarl welwillende 

 medewerking. 



Het zamenbrengen van de noodige muildieren voor het transport, was in 

 deze eenzame en afgelegen plaats geene geringe zaak. Het waren zwakke 

 dieren, die niet het halve gewigt konden dragen, hetwelk de muildieren van 

 Arequipa vermogten te torschen. 



Na het overwinnen van een legio van zwarigheden van allerlei aard ; te vele 

 en te verschillende, om alle hier te kunnen worden opgesomd, werd einde- 

 lijk op den 8 Juuij de expeditie van Sandia af in beweging gesteld. 



Intusschen scheen het als of er aan de bezwaren geen einde zou komen. 

 De dieren werden zooveel als mogelijk was gedreven, het was toch in het 

 belang der planten noodig, de reize zoo veel mogelijk te bekorten. Van des 

 morgens vroeg tot 's avonds laat reisde men bijna onverpoosd voort , om het 

 hooge land met zijne sterke afwisselingen van temperatuur over dag en bij 

 nacht, achter den rug te hebben en van den grooten weg af te komen; op- 

 dat de cavalcade aan de troepen-massa's, die alle transporten als contrabande 

 des vijands in beslag- namen, geen opzien zou baren en de planten, die, uit 

 dien hoofde, door menig gevaar werden bedreigd, weldra in veiligheid mog- 

 ten zijn. 



Intusschen vernam men, te Azangora gekomen' zijnde, dat er hoegenaamd 

 geen lastdieren waren te verkrijgen , daar deze allen door de opstandelingen 

 tot de partij van Castilla behoorende, waren gerequireerd , om de van Boli- 



