275 



eenen rotswand. Een wortel was naar beneden gegroeid ter lengte van twin- 

 tig voeten om daar in eene met aarde gevulde spleet voedsel te gaan zoe- 

 ken. Een voet boven den grond had deze stam drie voeten in middellijn, 

 maar hij bereikte slechts eene hoogte van vierentwintig voeten. Aan eenen 

 anderen rotswand zag ik twee klim-op planten, welke met haar loof geheel 

 en al den rots overdekten. De eerste bezat eenen stam van 14 voet in dia- 

 meter, terwijl de andere en veel kleinere daarom vooral merkwaardig voor- 

 kwam , omdat de stam eigenlijk van zijnen wortel was afgebroken en de plant , 

 niettegenstaande den krachtvollen groei, met den wortel volstrekt niet meer 

 in verbinding was. 



Niet ver van Balaklava in westelijke rigting, zoover men de zuidkust kan 

 vervolgen en niet in de noodzakelijkheid komt om den steilen rotswand te 

 beklimmen, ligt Alupka, eene bezitting van den Prins woronzoff, den vo- 

 rigen Gouverneur van Nieuw-Eusland en Kaukasie, in eene der meest ro- 

 mantische streken van de zuidkust. De oude vader Vulkaan heeft hier ter 

 plaatse lange vóór 's menschen geheugenis zijne werkplaatsen opgeslagen, en 

 slingerde van uit dezelve groote steenblokken over de oppervlakte der aarde. 

 Daar liggen zij nog, sedert vele duizende van jaren, in ongeloofelij ke groote 

 massa's over en door elkander gesmeten, en het mogt den knagenden tand 

 des tijds slechts allengskens gelukken, dezelve aan hunne oppervlakte in 

 aarde te veranderen, om eerst korstmossen en mossen en daarna aan hoogere 

 gewassen eene groeiplaats te verschaffen, waar zij konden wortel schieten. In 

 de tusschenruimten van de naast elkander liggende steenrotsen verzamelde 

 zich de vochtigheid van den dampkring en aldus vormden zich bronnen , 

 wier water op andere plaatsen met een zacht gemurmel weder te voorschijn 

 kwam en aan de kruiden en boomgewassen eenen vochtigen grond verschafte. 

 Men verhaalde mij dat de Prins zelf met eenen Duitschen tuinier den eer- 

 sten aanleg alhier gemaakt heeft. 



De eerste pogingen des Vorsten bestonden in het eenigzins temperen van 

 het wilde en romantisch-groteske karakter van het landschap. Dit doel be- 

 reikte hij door het aanbrengen van gronden en allerhande houtsoorten die 

 een zeer verschillend loof bezitten. Daar, waar de rotsblokken in te groote 

 massa op elkander lagen , werden ze weggeruimd. Men gebruikte de steen- 

 blokken tevens tot het aanleggen van grotten en dit leidde tot een ander 

 doel, namelijk om daardoor aan de oppervlakte van den onevenen bodem 

 eenen meer aangenamen aanblik te geven. Op eenige plaatsen wist men alzoo 

 bronnen te maken en tevens op andere wederom watervallen. Zoo ^vist men 

 op eene betrekkelijk kleine uitgestrektheid zoo veel mogelijk afwisselingen te 

 doen ontstaan. Er werd zelfs te veel schoons voortgebragt , zoodanig, dat het 

 oog nergens rustte en aan het gemoed van den wandelaar op schier elk plekje 



