277 



De tweede lustplaats van eeiiig belang heeft den naam Oreandra en is het 

 eigendom der Keizerin. Ik vond eene goede opname bij den Heer rögnt:b, 

 den hovenier van H. M., waardoor ik de gelegenheid had deze schoone be- 

 zitting en hare omgenng te leeren kennen. Het eigenlijke gebergte, de rots- 

 wanden zijn hier niet alleen veel meer op den achtergrond, maar zijn ook 

 van veel meer belang. Aan de hellingen van dit gebergte stonden de Finus 

 taurica, die aan het doode gesteente eenig leven gaf. Het geheele landschap 

 heeft een veel minder woest aanzien. In stede van de over elkander gewor- 

 pen steenblokken en tallooze vermorselde steenstukken, zijn hier vier afge- 

 stompte rots-pjramiden , welke 30-40 voeten in diameter hebben en zich van 

 100-150 voeten verheffende, twee aan twee naast en achter elkander staan. 

 De beide voorste beklimt men langs steile paden, of met trappen. Op den 

 eeneu staat de boven beschreven jeneverstmik en eene prachtige Krimsche 

 Pistacie , terwijl op de andere Dorische zuilen zijn opgerigt. De beide hooger 

 geplaatste rots-pyramiden zijn breeder dan de vorige. In Oreanda is het ge- 

 heele terrein grootendeels met digt houtgewas begroeid, doch ontbreken ook 

 hier weder terrassen en weidevelden. Het Keizerlijk slot is zeer groot en 

 staat digter aan de zee dan dat van Alupka. Tan het slot voert een weg 

 naar den oever, alwaar groote rotsblokken zijn opgehoopt en waardoor het 

 onmogelijk is om het water zelf te zien. Maar des te duidelijker ontwaart 

 men de onophoudelijk tegen de rotsen bruisende en door dezelve terugge- 

 slagen golven. 



Naar de oostelijke zijde bevindt zich eene wildbaan, alwaar men gansche 

 kudden van groot en klein wild aanbrengt. Men heeft daarin onderscheidene 

 dijken, omzoomd door heerlijk schoone treurwilgen en esschen. Eenige van 

 deze laatsten gaven ook daarom eenen schoonen aanblik, omdat zich de 

 schoonste wijngaardranken om dezelve hadden gekronkeld, welker heerlijke 

 druiven-trossen van uit de toppen van het geboomte naar beneden afhingen. 



Xaar den kant van het oosten verliest zich meer en meer het eigenaar- 

 dige woeste en wilde van de zuidkust en biedt de gesteldheid des bodems 

 hier en daar grootere vlakten aan. Keeds in de kampen voor het wild inge- 

 rigt ziet men noch gebrokkelden steen, noch uitstekende rotswanden meer. 

 Dit heeft in nog meerdere mate plaats in de daaraan grenzende lustplaats 

 Livadia, zijnde eene bezitting van den Graaf potoski, den Kussischen ge- 

 zant aan het hof van Xapels. 



Maar buitendien heeft dit landschap een liefelijker voorkomen, want de 

 Graaf, die alle zomers het heerlijke Xapels verlaat, om hier in stille afzon- 

 dering eenige maanden door te brengen, werkt en handelt hier met eigene 

 hand. Men erkent overal de artistische hand des eigenaars. Geen steenen muur 

 sluit, zoo als bij Oreanda, deze schoone bezitting af: maar de straatweg zelf 



