328 



bestempeld, bewoont Nepaul en Kashemir, op eene hoogte van 5000-8000 

 voeten boven de oppervlakte der zee. Zij komt zeer veel voor in de Conife- 

 ren-bosschen van Emodi en bereikt eene hoogte van 50-80 voeten; zij wordt 

 meer algemeen gekweekt in het noorden van Indië. Zij onderscheidt zich ge- 

 makkelijk, door dat er een drietal blaadjes altijd in eene schede zijn veree- 

 nigd, die meer dan een voet lengte hebben, die zeer dun en fijn zijn en 

 die vervolgeus neerhangen. Men vindt eene goede afbeelding van die plant 

 in LAMBERT, ovcr de Coniferen Ed. 2. I. 43. t. 26. 27. Royle Himalayan 

 32. t. 85. f. 2., en eene schets van den groei in het bovenstaande vignet, 

 hetwelk ontleend is aan j. d. hookers, Himalayan Journals, p. 148 vol. I. 



Deze soort komt in de Europesche kuituren voor, maar wordt des winters 

 in de oranjerie gebragt. 



Pinus excelsa walt,, gelijkt veel op Pinus Strohus en werd aanvankelijk door 

 een der ontdekkers, namelijk door hamilton, in zijn Account of Nepal 

 p. 63 voor dezelfde gehouden. Deze soort bewoont het zuidelijk en westelijk 

 Himalay a-gebergte, in Bhotau (C. W. Webb), Nepaul (den berg Shiwapuri, 

 ten noorden van de stad Khatmandu, wall.), tusschen 70-92° ooster breedte 

 en 27-32° noord, lengte, op eene hoogte van 7000-10600 voeten boven de 

 zee, vormt gedeeltelijk bosscheu en komt vermengd voor met de P. longi- 

 folia en P. morinda. 



Het is een hooge boom, die den vorm heeft van eene pjramide, die, 

 volgens DON, 90-120 voeten hoog wordt, maar volgens andere waarnemers 

 in het oostelijk Himalaya-gebergte , ter naauwernood hooger wordt dan vijf- 

 tig voeten. Er is inderdaad eenige overeenkomst met de zoogenaamde Lord- 

 Wheymouths-Den van de Engelschen, die ook op het vaste land overal vrij 

 algemeen wordt gekweekt. 



Sedert eenige jaren kweek ik deze plant in den vollen grond en open lucht. 

 Het is een stevig exemplaar, hetwelk ongeveer 16-18 voeten hoog zal zijn. 

 Bij of na zware vorst verliest deze boom zijne bladen, vooral in de maand 

 Maart of April. Later, in Junij of vroeger, maakt hij weder nieuwe en heeft 

 dan tot dat de strenge koude terugkeert, een welig aanzien. In den laatsten 

 kouden winter evenwel is de top bevrozen. Hierdoor heeft de boom zijn aanzien 

 verloren, maar maakt daar ter plaatse zijdelingsche uitloopers. Uit het aange- 

 voerde is op te maken, dat deze soort tegen eene niet al te strenge vorstin 

 ons klimaat wel degelijk bestand is. Den laatsten strengen en langdurigen winter 

 toch, die op vele winters eene uitzondering maakt, mogten wij hem behouden. 

 Wij zetten deze behandeling der Indische Coniferen voort in een volgend deel. 



