335 



vuur op van Aeschynanthus ^ hetwelk, als 't ware, benedenwaarts stroomde 

 van de hooge kussenvormige hoopen van Asjjleninm of Acrostichtnn : — scheeps- 

 ladincren van Vanda speciosa Q\i odoratissima, Saccolahia^ Dendrohia, Ephip- 

 pia , .ieder van welke al de prijzen van de tentoonstellingen van C/iiswick 

 zou hebben gewonnen en al de kweekers eeue flaauwte zouden hebben doen 

 krijgen ; terwijl in elke vochte holte zich bevonden boschjes van DicJcsoniae , 

 Ahophilae, Maraitiae , van welke er waren die 40-50 voeten hoog opste- 

 gen, met eene verwonderingswaardige sierlijkheid en schoonheid prijkende. 

 De Aronskelkige planten waren hier in grooten getale en sterk ontwikkeld, 

 even als de parasitische Rhododendrums, Thibaudiën en andere planten. De 

 familie der ilelastomaceën was hier in talrijke vormen, vooral in Medinella 

 vertegenwoordigd. Maar het meest van allen trokken mij de mosplauten aan, 

 welke ik kon medenemen, terwijl het mij geheel onmogelijk was de andere, 

 grootere planten te droogen. Sommige soorten van afhangende Hepaticae en 

 NecJcera-iooxi^n waren wel een voet lang, terwijl zij gezamenlijk afhangende 

 een bijzonder schoon eflect maken, vooral wanneer zij vermengd zijn met 

 eene soort van üsnea , namelijk Usnea fiorida. Ik meen het grootste aantal 

 van die mosplanten, en wel ten getale van 200 soorten, te hebben bij eenge- 

 bragt. 



De inboorlingen zijn hier llinke en stevige menschen, die een goed na- 

 tuurlijk verstand hebben. Ik had er dagelijks een drietal in mijne nabijheid. 

 Zij droegen manden, om daarin het verzamelde bijeen te brengen. Ik betaalde 

 ze een ropy daags, of ongeveer zestien pence, waar ze wel mede tevreden 

 waren. Zij vonden dikwerf hetgeen ik zocht of wenschte te bekomen, en ik 

 ben aan hun scherpziend oog menig voorwerp verschuldigd, hetwelk mij 

 ontgaan was, zoodanig dat ik zou gemeend hebben mij onder botanisten te 

 bevinden, terwijl ik inderdaad door zoogenaamde wilden omgeven Avas. Iedere 

 plant heeft haren naam bij de inboorlingen, en deze namen hebben de schrij- 

 vers van den catalogus van den tuin van Buitenzorg opgenomen en, naar ik 

 meen, teregt. Ik zag vele planten op mijne excursie, die ik nimmer zou ge- 

 zien hebben, vooral onder de groep der Ericeae: maar doordien ik de 

 inlandsche benamingen noemde, was ik in staat ze te zien, daar die den 

 inboorlingen bekend zijn. Dit is inderdaad merkwaardig bij een volk dat 

 geen geschreven taal heeft; want zij spreken noch Javaansch, noch Ma- 

 leisch , maar een eigen Sundaasch dialect. Tan dit punt begaf ik mij , na 

 aldaar lang genoeg te hebben vertoefd, naar Tjipanas, alwaar een reguliere 

 Europesche tuin is, van waar men de groenten bekomt voor de tafel van den 

 Gouverneur-Generaal. Het was inderdaad aangenaam hier beetwortel en salade 

 te zien, die uitmuntend groeiden. Daar is ook een vijver omgeven met treur- 

 wilgen; maar zij zagen er ellendig uit. Zoo was dit ook het geval met de 



