343 



LILIUM SUPERBUM L. 



Deze schoone lelie is eigen aau de Vereenigde Staten. Zij is van Pensyl- 

 vanië ingevoerd in Engeland door peter collinson, omstreeks 1738. Zij is 

 later teruggevonden in Carolina door catesby en michaux. Volgens gaw- 

 LER verschilt zij van L. Martagon^ door den bol, die wit is als ivoor en 

 niet geel rood, door de smallere bladen, die lijn-laucetvormig zijn en van 

 een zeer teder weefsel, in plaats van dik en min of meer hard te zijn, met 

 zeer sterk uitkomende nerven. In L. superbum vormen de bloemen eenen 

 pyramidaalvormigen tros , die minder los en minder verlengd is dan in Lilimit 

 Mariagon. De volwassen plant en volkomen ontwikkelde bloemtros verdient 

 allezins den naam van Lilium superbum. In de tuinen bloeit deze lelie in 

 Julij en Augustus en de zaden worden in de open lucht rijp in het najaar. 



Men heeft aangeraden ze te planten in perken van Rhododendrums. In 

 Julij zal men ieder jaar deze leliën prachtig zien uitsteken boven de Rho- 

 dodendrums, wier boschaadjes zij zullen versieren, nadat deze hare bloemen 

 reeds zullen hebben doen verwelken. De plant is afgebeeld bij redoute, 

 Lil. t. 103. 



LILIÜM ShMCUM LliNDL. 



Eene schoone bolplant van de oranjerie, met scharlaken-roode bloemen. Zij 

 is uit haar vaderland China het eerst ingevoerd in Engeland en heeft in de 

 tuinen der maatschappij van Horticultuur te Chiswick in 182i gebloeid. Zij 

 is later weder op nieuw ingevoerd door fortune. Het is een laag gewas , 

 hetwelk ter naauwernood dertig centimeters bereikt. De bloemen zijn niet 

 langer dan vier centimeters. De stengel heeft korte en zachte haren. De bla- 

 den zijn bijna geheel en al onbehaard, staande verspreid aan den sten- 

 gel, met uitzondering van de bovenste, welke onder de drie bloemen zijn 

 geplaatst in een krans. De stelen dezer bloemen dragen doorgaans een zeer 

 smal schutblaadje op 't midden van hunne lengte. De bloemkroon heeft van 

 boven geene tepeltjes, maar de nectar-afzonderende voren zijn met korte ha- 

 ren aan hare randen omgeven. De bladen zijn breeder dan bij Lilium pumi- 

 lum., ter^vijl ook de stengel met meer haren bedekt is. Het verschil met Li- 

 lium concolor bestaat daarin , dat dezelve kleinere bloemen zonder tepeltjes heeft 

 en honig afscheidende voren, aan wier randen geene haren zijn. {Lindl. m 

 Paxt. Flow. Gard.) 



