348 



in stede van grooter, daareutegen veel kleiner geworden; hierbij kwamen in 

 Julij sterke stortregens, die ze den genadeslag gaven en eindigden met mij 

 alle hoop te ontnemen. Thans, einde van Augustus, blijven mij twee planten 

 over, van de zes welke ik bij 't begin mijner proefneming had, terwijl hare 

 stengen niet langer zijn dan twee duim (0™,15). Zonder twijfel zal deze plant 

 beter slagen in het midden van Frankrijk en in Spanje, onder eene goede 

 kuituur; maar bij onze koude luchtstreek, onze zomers zonder warmte, geloof 

 ik dat zij weldra een voorwerp zal zijn en blijven van curiositeit en alleen 

 goed om liefhebbers te amuseren, die zich niet ontzien om veel geld en 

 moeite te besteden voor een ellendig resultaat ; kortom het schijnt mij toe dat 

 bij ons (in Engeland) de Chinesche ignarae nooit een voorwerp van alge- 

 meene kuituur zal worden. 



Een ander kweeker, met name m. craüb, tuinier van den graaf de ducie, 

 te Tortworth, is niet gelukkiger geweest. Even als de zoo even genoemde 

 had hij zijne knolletjes in de warme kas geplant in het begin van het sai- 

 soen, terwijl hij ze tegen het midden van Junij had gebragt in eenen wel 

 beschermden en droog gelegden grond op bedden van 0'",15 hoogte; terwijl 

 hij bovendien zorg droeg om gedurende drie weken zijne planten te bedek- 

 ken met Iclokken, om ze te bewaren tegen koude winden en den slechten 

 invloed der nacliten. De planten werden, trotsch alle deze voorzorgen, niet 

 groot; hare toppen werden droog en de nieuwe uitloopers die zich aan de 

 basis van de plant vormden, droogden eveneens uit. Zijn besluit is, dat de 

 Igname ongeschikt is voor het vochtige en koude klimaat van Groot-Brit- 

 tanje. Hij voegt er bij, dat de andere kweekers onder zijne kennissen geen 

 beter geluk hebben gehad dan hij mogt ondervinden. 



Had men nu geene andere feiten te vermelden dan die, welke hierboven 

 worden aangehaald, dan zou men zich zeker hebben te beklagen over zulk 

 eene noodlottige uitkomst. Maar wij zullen uit de antwoorden, welke andere 

 kweekers aan deze pessimisten geven, zien, dat de igname, zelfs in Enge- 

 land, onder dat koude en vochtige klimaat zonder zonneschijn, eene geluk- 

 kige toekomst schijnt te voorspellen. Zie hier namelijk wat een derde cor- 

 respondent van dat blad, die zich achter den pseudonym Quercus versteekt 

 er van zegt: "Tk weet niet of onze vriend yam ongelijk of regt heeft in 

 zijnen uitval tegen de igname, maar wat ik weetj dat is, dat deze nieuwe 

 knol, indien hij den aardappel niet geheel uit het zaal zal ligten, 't geen ik 

 niet voorzie, toch een zeer nuttig surrogaat van dien aardappel zal worden. 

 Die arme yam heeft, naar 't schijnt, maar een mager resultaat bekomen van 

 zijne batate-kultuur; wat mij aangaat, ik ben er beter bij gevaren. Ik had 

 van Parijs, in 't laatste voorjaar (1854) een klein, zeer klein knolletje van 

 de hier bedoelde plant bekomen. Tk zette dit al dadelijk in eenen pot, en 



