.352 



van het Bordelesche, daar ontwikkelt zich de igname met al de weelderig- 

 heid van eene wilde plant. Men kan zeggen, dat, bij ons (in Frankrijk), de 

 igname zich ontwikkelt met kracht in den vollen grond. Blijven slechts na 

 te gaan de localiteiten, die voor deze knltunr bijzonder moeten geschikt zijn , 

 even als de methoden die het doelmatigste zullen wezen om het prodnkt te 

 vermeerderen en daarbij de onkosten van bewerken, vooral opdelven, te ver- 

 minderen. 



De resultaten in 1855 verkregen in den Pavijschen plantentuin komen 

 hierop neder. Zij betreffen stukjes van knollen, welken men in 1854 had in 

 den grond gelaten tot het einde van de afgeloopen maand October. De knol- 

 letjes van het eerste jaar hadden den winter in den vollen grond kunnen 

 verdragen en waren door eene koude van 10-12 graden, zooals wij die in 

 de maand Januarij hebben ondervonden, en die voor zulk een groot aantal 

 planten zoo noodlottig geweest is, kunnen doorstaan. Het doel van deze 

 proeven was bedaaldelijk om te constateren tot welken graad deze knolletjes 

 de geschiktheid hebben om eenen lagen warmtegraad te verdragen gedurende 

 den winter. Hetgeen wij hieronder mededeelen, zal het bewijs leveren, dat 

 de igname in dit opzigt niets te wenschen laat. 



Zes planten van de igname, die in deze categorie vallen, waren op den 

 2 November opgenomen en Avogen , onmiddellijk daarna als volgt : 



N". 1 O^SéO. 



» 2 O ,260. 



'/ 3 O ,260. 



/' 4 l ,640 



/' 5 I ,535. 



// 6 1 ,500. 



Dit geeft gemiddeld voor elke plant P.089., of op weinig na om een rond 

 getal te nemen 1*^.09. De knollen waren nu eens eenvoudig, dan weder in 

 tweeën gedeeld, hetgeen het gevolg kan zijn van het stooten op steenen in 

 den grond. Gemiddeld hadden de knollen de lengte van eene halve el. Zij 

 waren in den regel veel grooter, dan die welke in den loop van 1854 waren 

 gevormd, en die geheel en al waren uitgemergeld om voor den groei van dit 

 jaar te kunnen dienen. 



Ook deze keer is het weder gebleken , dat de igname zeer digt moet wor- 

 den geplant, namelijk op 0",15-0'",18, welke afstand tusschen de verschil- 

 lende planten voldoende is, vooral wanneer men let op den verlengden vorm 

 van het rhizoma en de kortheid der worteltjes of wortelharen , welke de knol 

 in hare geheele lengte afgeeft. Het komt er veel minder op aan om die 



