355 



Bij een kersenboom is het noodig te letten op de keuze der gronden. De 

 aluinhoudende en kleiachtige gronden zijn voor den kersenboom schadelijk. 

 Hij sterft daarin zeer spoedig. De zandige gronden passen hem niet meer, 

 hoewel hij daarin zeer goede vruchten geeft. De kersenboom behoeft om krach- 

 tig te worden en goed te dragen, eene vruchtbare, ligte en krachtige aarde, 

 die niet te veel uitdroogt en niet te veel water houdt. 



De tamme Kastanje, Castanea vesca, met vier verscheidenheden vordert 

 een vruchtbaren, ligten grond, die granitisch of zandachtig is, hij wil niet 

 voort op een vochtigen grond. Hij behoeft veel lucht; hij draagt niet indien 

 de takken niet ruim aan de lucht zijn blootgesteld. 



De Kwee, Cydoiiia, met drie variëteiten. Zij willen nog al velerlei gron- 

 den, indien die maar niet te vochtig, niet te zwaar, niet te kleiachtig is. 

 De Chinesche kwee moet beschaduwd en aan de espalier gekweekt worden; 

 hij is zeer gevoelig voor onze winters. 



Kornoelje, Cornv.s mascida, met twee sviX\éXt\\.t'a.,^% comestlhle d gros fruit 

 rouge en fruit hlanc. Alle gronden en standplaatsen zijn voor deze boomen 

 passende. 



Vijgen. Ficus. De vijgenboom behoort te huis in zuidelijke streken van 

 Europa. Hij vordert eenige voorzorgen tegen den winter, hij verdraagt alle 

 gronden, hoewel hij in "t algemeen een lossen, zandigen en warmen grond 

 vordert. Tegen een muur en op het zuiden slaagt hij volkomen goed. 



AarcTbezien. Fragaria. Hiervan worden 60 verscheidenheden opgesomd. On- 

 der deze zijn: Goliath, Lorio, Loidse Jlarie, Reine des Belges de meest 

 merkwaardige, vooral wegens hare grootte. 



Het gebrek aan kennis, hoe men de aardbeziën moet behandelen, maakt 

 dat de schoonste variëteiten niet aan het doel beantwoorden en de verwach- 

 ting van den planter teleurstellen. De aardbeziën behoeven eenen lossen, 

 warmen, ligten grond, die een weinig zandig is en rijk aan wel verteerde 

 mest. Er zijn talrijke en ruime begietingen in den zomer noodig en een of 

 twee sterk voedende begietingen in het voorjaar. Men plant dezelve op twee 

 voeten afstands van elkander in alle rigtingen genomen en men legt stroo 

 op den grond gedurende den zomer om het uitdroogen van de aarde te ver- 

 hinderen en tevens om voor te komen dat de sterke afloop van het water bij 

 stortregens de vruchten niet verontreinige. Alleen onder die voorwaarden kan 

 men vruchten van eenen grooten omvang en goede hoedanigheid bekomen. 

 De aardbeziën putten den grond spoedig uit, daarom moet men ze alle drie, 

 of vier jaren verplanten. Maar, in stede van die verplanting te doen met 

 oude planten, moet men daarentegen de jonge uitlnopers verkiezen. Het is 

 beter dit te doen in het najaar dan in de lente, maar, in dit geval, draagt 

 men zorg om er eenige in potten te bewaren, ten einde deze kunnen in de 



