20 Inleiding. 



echter tenminste gedeeltelijk verwijderen door de praeparaten te be- 

 liandelen met kaliloog of beter met chloralhydraat. Niet alleen 

 de gom vertoont deze kleur, maar ook de wanden der vaten en 

 cellen (fig. 1, 2 enz.). Somtijds, vooral als zij pas ontstaan is, ver- 

 toont de gom geen sterke lichtbreking , maar is zij zeer fijnkorrelig 

 (fig. 3), maar ook later kan de gom bestaan' uit eene korrelige 

 massa (fig. 5, vooral in het phloeemgedeelte vindt men dit veel), 

 waarbij dan wel eens in hetzelfde vat een gedeelte van de gom sterk 

 lichtbrekend is, een ander gedeelte korrelig en ondoorschijnend. De 

 vaten kunnen geheel met de gom gevuld zijn, of wel alleen de 

 wanden bedekt zijn met een dunner of dikker laagje (fig. 2, 4, 8). 



In enkele gevallen ziet de gommassa er uit, alsof zij als een 

 taaie, dikvloeibare massa in het vat is gekomen en daar is gestold, 

 waarbij dan in de gom een aantal holten overblijven , die ook door 

 haar ligging en vorm den indruk van een taaie, gestolde massa 

 verhoogen (fig. 7). In de gom kunnen fijne strepen , die het uiterlijk van 

 barsten hebben, worden waargenomen (fig. 1, 9), andere malen ziet men 

 in een vat een aantal lichtbrekende massa's in een meer korrelige 

 grondmassa liggen, waarbij die lichtbrekende massa's den indruk 

 maken, alsof zij vroeger in beweging hebben verkeerd (fig. 6). 



De gom is onoplosbaar in water, alcohol, aether en koude kali- 

 loog. In kokende kaliloog en kokend salpeterzuur lost zij gedeel- 

 telijk op; in geconcentreerd zwavelzuur geheel. Met joodjoodkalium 

 neemt men geen reactie waar, met chloorzinkjodium wordt zij geel 

 gekleurd. In sommige gevallen neemt zij met phloroglucine en zout- 

 zuur (de reactie op houtstof) een lichtpaarse kleur aan, in andere 

 niet. Hanstein's anilineviolet geeft een blauwe kleur; haemato- 

 xyline kleurt de gom somtijds blauw, in andere gevallen niet; co- 

 ralline kleurt de gom niet. Al deze reacties bewijzen, dat wij met 

 een lichaam te doen hebben , dat wel is waar geen echte gom is , 

 maar toch thuis behoort onder een groote groep van nog vrij on- 

 bekende stoff'en, die men samen als gommen aanduidt. 



In zwaar vergomde vaten vindt men somtijds tegen den wand 

 een stof, die zich als sterk lichtbrekende druppels voordoet van 

 een bruine kleur. Deze lossen in absoluten alcohol en in kaliloog 

 op en doen zich daardoor kennen als harsachtige druppels. 



