32 Inleiding. 



ontstaan zijn ten gevolge van de aanwezigheid van parasitische 

 schimmels, kan gomvorniing in de communiceerende vaten optre- 

 den. In het speciale gedeelte zal dit bij elke ziekte nader beschre- 

 ven worden ; hier kunnen b.v. genoemd worden : rood rot , djamoer 

 oepas, rood snot, enz. In zulke gevallen kan de plek, waar de 

 parasiet aanwezig is, gevonden worden door de gomzieke vaatbun- 

 dels te volgen naar de plaats toe, waar de vergomming het sterkste 

 is, waarbij altijd in aanmerking genomen moet worden het boven- 

 genoemde feit, dat somtijds een vaatbundel midden in een gele- 

 ding vrij van gom, maar in den volgenden knoop sterk gomziek 

 is. Enkele parasieten, die geen wonden veroorzaken, doen ook 

 geen gomvorming in de vaatbundels optreden ; men ziet dit o. a. 

 bij brand. 



Uit het bovenstaande zal het duidelijk zijn , dat het riet een 

 middel bezit om zijn vaatbundels, waar deze in normale of ab- 

 normale omstandigheden in aanraking komen met de buitenlucht, 

 met gom af te sluiten, maar dat deze gomvorming in abnormale 

 omstandigheden dikwijls veel verder kan gaan dan een gewone 

 afsluiting, zoodat dan vaatbundels over een vrij groote uitgestrekt- 

 heid met goai gevuld kunnen raken. 



De gomvorming moet dan ook niet worden toegeschreven aan 

 de werking van microörganismen. In de gom vinden wij meestal 

 geen bacteriën of schimmels, hoewel het korrelig uiterlijk van pas 

 ontstane gom (Fig. 3 en 4) wel eens aanleiding heett gegeven tot 

 vergissingen , daar men meende hierin bacteriën te kunnen waar- 

 nemen. Alleen, waar een vergomde vaatbundel sterk gedesorgani- 

 seerd is, kunnen wij bacteriën en somtijds schimmeldraden aan- 

 treffen en verder hyplien van schimmels ook daar, waar deze 

 parasitisch in de vaatbundels zijn binnengedrongen en later door 

 gom omgeven zijn. Dat de gom ontstaan kan buiten de inwerking 

 van microörganismen , blijkt ook uit een proef van Valeton (XXV 

 p. 36). Deze maakte een gat in een rietstengel, waarin een wat- 

 tenprop geplaatst werd , die met sublimaat gedrenkt was. Rondom 

 de wond stierf het stengel weefsel af door de vergiftige werking 

 van het sublimaat, maar aan dit doode weefsel grensden vaatbun- 

 dels, die met gom gevuld waren, niettegenstaande hier toch door 



