26 



Beide planten bestonden uit een stok, die zelf niets ongewoons 

 vertoonde, maar waarvan eenige der onderste oogen uitgeloopen 

 waren en na eenige l)laden voortgebracht te hebben, in brandspo- 

 ren-lichamen eindigden. De hoogere oogen hadden zich niet ont- 

 wikkeld en de eindknop groeide gewoon door. Beide stoelen liet 

 ik uitplanten. 



Van een der stokken sneed ik drie bibits elk met twee oogen 

 en plantte deze in potten , terwijl ik den stengel op mycelium 

 onderzocht. 



Dit werd niet gevonden en de bibits leverden planten, welke 

 tot den 27*''='' April normaal doorgroeiden zonder brand-verschijn- 

 selen te vertoonen. Hetzelfde kan gezegd worden van een paar 

 oogen, die aan den stengel tengevolge van het afsnijden van den 

 top uitliepen. 



De tweede stengel groeide door en bloeide wel is waar niet, 

 maar vertoonde toch dienzelfden dag op overlangsche doorsnede 

 een afgestorven bloempluim en geen sporenlichamen. 



Het komt mij voor, dat wij hier met een directe infectie der 

 zijoogen te doen hebben. 



II. Het mikroskopisch Onderzoek. 



Onderzoekt men de onderste deelen van den aangetasten stengel 

 onder het mikroskoop , dan vindt men , evenals bij andere Ustila- 

 gineeën, uitsluitend in de parenchymcellen fijne schimmeldraden, 

 die in een dwarse doorsnede slechts hier en daar duidelijk zicht- 

 baar zijn. Meer naar den top toe worden de schimmeldraden tal- 

 rijker en duidelijker, maar zijn daar tot den omtrek van den 

 stengel beperkt, terwijl ze in dat deel, dat tot den zwarten draad 

 zal worden, tusschen de opperhuid en de buitenste vaatbundels 

 een dichten, aaneengesloten mantel vormen, vanwaar de sporen- 

 vorming zal uitgaan. 



Deze laatsten ontstaan op de voor Ustilagineeën gewone wijze 

 in ontzettende massa's bijeen. Bij sterke vergrooting bezien, blijken 

 zij kogelrond, eencellig, glad en geelachtig-bruin te zijn; hun 

 diameter bedraagt volgens KriUjer ongeveer 8 [m. Door het verdro- 



