28 



gevallen kiemen zij direct (soms kiemen zij echter in het geheel 

 niet, vermoedelijk omdat zij hun kiemvermogen zeer spoedig ver- 

 liezen) en na 24 uur vertoonden zij dan volkomen dezelfde figuren, 

 welke door Brefcid (VI, lift. V, PI. IV) afgebeeld zijn voor Usti- 

 lago Maidis. 



In het eerst ziet men een korte, dikke kiembuis rijkelijk met 

 protoplasma gevuld. Uit het onderste gedeelte daarvan ontwikkelt 

 zich meestal een takje, dat of een conidië vormt, of tot een lange 

 dunne schimmeldraad uitgroeit (zooals b.v. in tig. 3 der geciteerde 

 plaat), die zeer lang kan worden, terwijl de onderste cellen geledigd 

 worden en de top zich in de lucht verheft. De conidiën zijn nooit 

 talrijk en van zeer verschillende grootte; in vorm komen zij ook 

 overeen met die van Ustilago Maidis, Aan de toppen der fijne draden 

 in de lucht zag ik nooit conidiën ontstaan. Een copulatie heb ik 

 niet kunnen waarnemen. 



Soms ontstaat er ook een conidie aan den top van de oorspron- 

 kelijke kiembuis of is het aantal fijne, dunne draden twee of drie. 



Op voorbeeld van Brefeld (VI, Hft V) bracht ik de sporen ook 

 in voedingsvloeistof, namelijk in hangende druppels sinaasappelsap. 



Hier gebeurt aanvankelijk hetzelfde als in water , maar de conidiën 

 zelf vormen door uitspruiten als Gistzwammen voortdurend nieuwe, 

 zoodat de druppel den volgenden dag reeds geheel troebel was. 



Onder het mikroskoop ziet men een figuur, die er geheel zoo 

 uitziet als Brefeld dit (1. c. PI. IV, fig. 13) voor den Maisbrand 

 afbeeldt: U. Sacchari behoort dus ook tot zijn eersten typus (1. c. 

 bldz. 165). 



Overgebracht op voedingsvloeistof, welke met agar-agar vastge- 

 maakt is, vormen de conidiën voortdurend nieuwe als boven en er 

 ontstaat een gerimpeld , grijswit vliesje op de oppervlakte der vloei- 

 stof, dat slechts zeer langzaam in omvang toeneemt. 



Later bracht ik ook op agar-agar gevormde conidiën over in een 

 druppel gedistilleerd water en zag reeds den volgenden dag hoe 

 zij gekiemd waren. Zij hadden dunne kiembuizen gevormd evenals 

 in fig. 14, plaat IV bij Brefeld. 



Dergelijke kiembuizen kunnen ook op agar-agar ontstaan uit de 

 brandsporen zelve; zij vormen dan een meer wit vliesje, dat even- 



