40 



deze vloeien ten slotte ineen, tot één of een paar groote druppels, 

 die bijna de geheele cel vullen , de celwand verdikt zich en neemt 

 een donkerbruine kleur aan. 



De andere voortplantingsorganen , de conidiën , vindt men aan 

 zulk een mycelium , ook wanneer dit op andere voedingsbodems 

 gekweekt wordt, gewoonlijk niet, of hoogstens ontstaat slechts hier 

 en daar een enkele conidië, zonder dat deze tot een zoogenaamd 

 stroma met haren vereenigd zijn. Daarentegen vindt men de coni- 

 diën in de vrije natuur tegen de binnenvlakte van barsten en op 

 knopschubben van doode knoppen bij riet, dat door Rood Snot is 

 aangetast en op doode rietbladeren; in kuituur kan men ze ver- 

 krijgen door een stuk van een overlangs gehalveerden zieken stengel 

 langzaam te laten uitdrogen. Na één of twee dagen zijn op de 

 sneevlakte en wel in het bijzonder op de zieke vlekken , zwarte 

 strepen zichtbaar, die in de richting van de lengte-as van het riet 

 loopen. Brengt men een stukje van zulk een streep onder het 

 mikroskoop, dan neemt men waar, dat de kleur veroorzaakt wordt 

 door een aantal meercellige haren (Fig. 8) die bruinzwart van kleur 

 en alleen aan hun top somtijds kleurloos zijn (Fig. 9); zij zijn lÜO — 

 200 (j- lang en 4 jM dik. Deze haren rusten op een dooreengeward 

 net van draden, een stroma, waarop zich de basidiën verheffen, 

 die aan hun top de conidiën vormen (Fig. 10). De conidiën zijn 

 sikkelvormig , eencellig en kleurloos, terwijl haar celinhoud gewoon- 

 lijk sterk lichtbrekend is (Fig. 11). Hun lengte bedraagt 25, 

 hun breedte 5 fi. Dat conidiën en gemmen tot één zelfde schimmel 

 behooren , blijkt met volkomen zekerlieid , wanneer men dekglas- 

 culturen maakt, uitgaande van één enkele conidië. Deze ontkiemt 

 dan meestal aan de twee uiteinden en er ontstaat een mycelium , 

 dat zich in eene voedingsvloeistof sterk uitbreidt, maar dat, wan- 

 neer de kieming in water plaats heeft, spoedig overgaat tot de zoo 

 karakteristieke gemmenvorming. Blijkens de hier meegedeelde ken- 

 merken behoort de schimmel tot het geslacht CoUetotrichum ; de 

 soort is door mij genoemd CoUetotrichum falcatum (XXXIX, p. 7) '). 



1) De door sommigeu beweerde samenhang van CoUototriclmm met andere schimmels, 

 zooals Melanconinra en Thielaviopsis, bestaat niet, zooals uit de culturen duidelijk blijkt. 



