46 



hier is de onderste conidië de jongste ; naarmate de conidiën gevormd 

 worden, worden zij uit den conidiëndrager uitgeschoven (Fig. 8) 

 zoodat ten slotte de ledige conidiëndrager overblijft. Het aantal mikro- 

 conidiën in een keten is gewoonlijk zeer groot (Fig. 7) zij zijn meestal 

 rechthoekig van vorm en kleurloos (Fig. S), somtijds meer ovaal 

 en licht gekleurd , waardoor zij meer tot de makroconidiën naderen. 



Dat raakro- en mikroconidiën tot dezelfde schimmel behooren 

 blijkt vooreerst daaruit, dat wij overgangsvormen aantreffen, b.v. 

 een keten van makroconidiën, die aan zijn ondereinde bestaat uit 

 mikroconidiën, onverschillig of men voor het maken van deze kui- 

 turen uitgegaan is van eene makro- of van een mikroconidië. 



De grootte der conidiën is aan sterke wisselingen onderhevig; die 

 van de makroconidiën minder dan die van de mikroconidiën ^). De 

 maten, die hier volgen, zijn dan ook approximatief; makroconidiën 

 16 — 19 bij 10 — 13^; mikroconidiën 10—15 bij 3.5 — b/u; lengte 

 van den mikroconidiëndrager 100 — 200 /u. 



Andere voortplantingsorganen dan de hiergenoemde zijn bij jaren- 

 lange culturen van de schimmel niet ontstaan. Een door sommigen 

 (zie Massee XV) aangenomen verband met Melanconium Sacchari of 

 CoUetotrichum falcatum bestaat niet. Daar de schimmel onder de 

 bekende geslachten niet was thuis te brengen, werd er door mij een 

 nieuw geslacht voor gemaakt en de soort genoemd Thielaviopsis 

 ethacethicus (XXVIII). 



De soortnaam heeft betrekking op de geur van de kuituren , die 

 geheel overeenkomt met die van ananaszieke stengels. Het bleek, 

 dat deze een gevolg was van de vorming van aethylacetaat ; ook 

 ontstaat een weinig aethylalcohol. Dit aethylacetaat kan door Thie- 

 laviopsis gemaakt worden uit dextrine , glucose , saccharose en alcohol , 

 maar niet uit cellulose of zetmeel. 



Dat de schimmel dezelfde aetherisch ruikende stof vormt als in 

 de zieke stengels te vinden is en dat bij ananasziekte steeds dezelfde 

 schimmel gevonden wordt, maakt het reeds zeer waarschijnlijk, dat 

 deze ziekte veroorzaakt wordt door Thielaviopsis ethaceticus. Het 

 absolute bewijs hiervoor kan geleverd worden door infectieproeven. 



1) Zoo ziet mcu in Eg. 9 cene groep makro- en mikroconidiën van verscliilieude 

 grootte afgebeeld. 



