98 



ten slotte als een gevolg van dien onvoldoenden watertoevoer en de 

 goraafzetting tezamen. 



De theorie berust op het verschil in levensonistandighedcn van 

 plantriet en maalriet. 



DE STREPENZIEKTE VAN DEN STENGEL. 



Met Plaat XII, Fig. 4— (i. 



I. Keunierken der ziekte. 



Wanneer de Stengel-strepenziekte voorkomt bij rietsoorten met 

 een groenen of gelen stengel , dan ziet men op de volwassen ge- 

 ledingen vlekken, die korter of langer kunnen zijn, maar altijd in 

 overlangsche richting gerekt zijn. Somtijds zijn zij zóó smal, dat 

 men werkelijk een aantal breede strepen op den stengel waarneemt, 

 in andere gevallen zijn zij meer onregelmatig van vorm en breeder; 

 zij kunnen daarbij, wanneer zij dicht bijeenliggen, ineenvloeien, zoo- 

 dat groote vlekken op den stengel gezien worden. De kleur van 

 deze vlekken is vuilwit of somtijds grijs; daarbij zijn zij dof, waar- 

 door zij scherp afsteken van het overige glanzende groene of gele 

 gedeelte van den stengel. Komt de Strepenziekte voor bij rietsoorten, 

 wier stengels een roode kleur bezitten , dan ziet men alle boven- 

 genoemde verschijnselen eveneens, die nu echter nog duidelijker in 

 het oog vallen , omdat op de plaatsen , die door de ziekte zijn aan- 

 getast, de roode kleurstof ontbreekt. Afgebeeld is dit verschijnsel 

 in de onderste der twee geledingen (b.) van tig. 4 op PI. XII. 



In oude vlekken ziet men dikwijls barsten optreden , die eerst 

 een geringe uitgestrektheid hebben , maar meestal spoedig over de 

 geheele lengte van het lid te vinden zijn, waarbij zij allengs dieper 

 worden , zoodat zij tot in het centrum van de geleding kunnen door- 

 dringen. 



Wanneer een rietstengel door deze ziekte is aangetast, vindt men 

 de strepen en vlekken op alle volwassen geledingen, maar boven- 

 dien ook op de andere stengels, die tot denzelfden rietstoel be- 



