114 



Den 23steii Augustus werd de geïnfecteerde bladscheede verwij- 

 derd en kwam dus de volgende meer binnen waarts gelegene vrij. 

 Deze vertoonde over een groot gedeelte van het oppervlak de grijze 

 tint en den volgenden dag reeds een groote lichtroode vlek ; den 

 25stea onderzocht bleek het mycelium op enkele plaatsen tot de op- 

 perhuid der binnenzijde doorgedrongen. 



3cle Proef. De eerste stadiën der ziekte werden ook aan een in- 

 fectie-proef nagegaan. 



Ik bracht daartoe conidiën ontleend aan een reincultuur op agar- 

 agar den 21sten Augustus '95 in waterdruppels op de buitenste 

 bladscheeden van 5 riettoppen, die als de vroeger reeds genoemde 

 behandeld werden. Op elke buitenste bladscheede werden vier tee- 

 kens gemaakt en hierbinnen de conidiën opgebracht. 



Den 24sten werd de opperhuid van twee dezer plaatsen voor het 

 eerst onderzocht: de conidiiin bleken hier gekiemd en de hecht- 

 schijfjes op de huidmondjes waren vrij talrijk. 



Een der plekken vertoonde reeds een roode kleur; het bleek, 

 dat hier verscheidene opperhuidscellen waren afgestorven (vermoe- 

 delijk niet tengevolge van de infectie). 



Den 27stei vertoonden zich op verscheidene plekken een verkleu- 

 ring en den dag daaraanvolgende waren vijf der overgebleven in- 

 fectie-plekken rood en acht andere nog niet. Gedurende de volgende 

 dagen begonnen de andere ook rood te worden. 



Het mikroskopisch onderzoek van dwarsche doorsneden der geïn- 

 fecteerde plekken leerde het volgende : 



Praeparaten, welke ontleend werden aan materiaal, dat den SQsten 

 Augustus, dus een week na de infectie, gefixeerd was, vertoonden 

 het indringen der schimmeldraden door de huidmondjes heen, juist 

 zooals het vroeger uit andere doorsneden opgemaakt was, dat het 

 zoude moeten gebeuren (fig. 9). 



Deze draden gingen blijkbaar uit van de hechtschijfjes , welke 

 zich vroeger op de huidmondjes gevormd hadden , maar die bij het 

 praepareeren veelal verloren gaan. 



Uit dergelijke doorsneden zien wij nog, dat de draden in de 

 reeds genoemde ademhalingsholte doordringen , op een niet nader 

 onderzochte wijze de cellen dooden, waarbij het protoplasma en de 



